พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๕

ในพระราชบัญญัตินี้ “หลักทรัพย์”หมายความว่า

(๑) ตั๋วเงินคลัง

(๒) พันธบัตร

(๓) ตั๋วเงิน

(๔) หุ้น

(๕) หุ้นกู้ ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่๒๒/หน้า๑/๑๖มีนาคม๒๕๓๕ - -

(๖) หน่วยลงทุนอันได้แก่ ตราสารหรือหลักฐานแสดงสิทธิในทรัพย์สินของกองทุน รวม

(๗) ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น

(๘) ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นกู้

(๙) ใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหน่วยลงทุน (๑๐)ตราสารอื่นใดที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. กำหนด “ตั๋วเงิน”หมายความว่าตั๋วเงินที่ออกเพื่อจัดหาเงินทุนจากประชาชนเป็นการทั่วไป ตามที่คณะกรรมการก.ล.ต. ประกาศกำหนด “หุ้นกู้” หมายความว่า ตราสารแห่งหนี้ไม่ว่าจะเรียกชื่อใดที่แบ่งเป็นหน่วยแต่ละ หน่วยมีมูลค่าเท่ากันและกำหนดประโยชน์ตอบแทนไว้เป็นการล่วงหน้าในอัตราเท่ากันทุกหน่วย โดย บริษัทออกให้แก่ผู้ให้กู้ยืมเงินหรือผู้ซื้อเพื่อแสดงสิทธิที่จะได้รับเงินหรือผลประโยชน์อื่นของผู้ถือตรา สารดังกล่าวแต่ไม่รวมถึงตั๋วเงิน “ผู้จัดจำหน่ายหลักทรัพย์” หมายความว่า ผู้ทำการจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ให้แก่ ประชาชน “หนังสือชี้ชวน” หมายความว่าเอกสารใดๆที่ออกโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อโฆษณาชี้ ชวนให้บุคคลอื่นจองซื้อหรือซื้อหลักทรัพย์ที่ตนหรือบุคคลอื่นออกหรือเสนอขาย “บริษัท”๒ หมายความว่า บริษัทจำกัด บริษัทมหาชนจำกัด และให้หมายความ รวมถึง

(๑) องค์การมหาชน

(๒) องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาลกรุงเทพมหานคร เมืองพัทยาและองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่มีกฎหมายกำหนดให้เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ

(๓) หน่วยงานหรือองค์การของรัฐบาลต่างประเทศ องค์การระหว่างประเทศและนิติ บุคคลตามกฎหมายต่างประเทศ

(๔) นิติบุคคลที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น และ

(๕) ผู้ออกหลักทรัพย์ที่ จัดตั้งขึ้นในรูปแบบอื่นใดตามที่ค ก.ล.ต. ประกาศกำหนด “บริษัทหลักทรัพย์”หมายความว่า บริษัทหรือสถาบันการเงิน ที่ได้รับใบอนุญาตให้ ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ตามพระราชบัญญัตินี้ “ธุรกิจหลักทรัพย์”หมายความว่าธุรกิจหลักทรัพย์ประเภทดังต่อไปนี้

(๑) การเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์

(๒) การค้าหลักทรัพย์

(๓) การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน

(๔) การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์

(๕) การจัดการกองทุนรวม

(๖) การจัดการกองทุนส่วนบุคคล มาตรา ๔นิยามคำว่า “บริษัท”แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ หลักทรัพย์และตลาด หลักทรัพย์ (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๑ - -

(๗) กิจการอื่นที่เกี่ยวกับหลักทรัพย์ตามที่รัฐมนตรีกำหนดตามข้อเสนอแนะของ คณะกรรมการก.ล.ต. “การเป็นนายหน้าซื้อขายหลักทรัพย์”หมายความว่าการเป็นนายหน้าหรือตัวแทน เพื่อซื้อ ขาย หรือแลกเปลี่ยนหลักทรัพย์ให้แก่บุคคลอื่นเป็นทางค้าปกติ โดยได้รับค่านายหน้า ค่าธรรมเนียม หรือค่าตอบแทนอื่น “การค้าหลักทรัพย์”หมายความว่าการซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนหลักทรัพย์ในนาม ของตนเองเป็นทางค้าปกติโดยกระทำนอกตลาดหลักทรัพย์หรือศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ “การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน”หมายความว่า การให้คำแนะนำแก่ประชาชนไม่ว่า โดยทางตรงหรือทางอ้อม เกี่ยวกับคุณค่าของหลักทรัพย์หรือความเหมาะสมในการลงทุนที่เกี่ยวกับ หลักทรัพย์นั้นหรือที่เกี่ยวกับการซื้อหรือขายหลักทรัพย์ใด ๆ เป็นทางค้าปกติ ทั้งนี้ โดยได้รับ ค่าธรรมเนียมหรือค่าตอบแทนอื่น แต่ไม่รวมถึงการให้คำแนะนำแก่ประชาชนในลักษณะที่ ก.ล.ต. ประกาศกำหนด “การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์”หมายความว่าการรับหลักทรัพย์ทั้งหมดหรือบางส่วน จากบริษัทหรือเจ้าของหลักทรัพย์ไปเสนอขายต่อประชาชนโดยได้รับค่าธรรมเนียมหรือค่าตอบแทน อื่น ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีเงื่อนไขอย่างหนึ่งอย่างใดหรือไม่ก็ตาม “การจัดการกองทุนรวม”๓ หมายความว่า การจัดการลงทุนตามโครงการจัดการ กองทุนรวมโดยการออกหน่วยลงทุนของแต่ละโครงการจำหน่ายแก่ประชาชน เพื่อนำเงินที่ได้จากการ จำหน่ายหน่วยลงทุ นนั้นไปลงทุนหรือแสวงหาประโยชน์จากหลักทรัพย์ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า ทรัพย์สินอื่น หรือไปหาดอกผลหรือแสวงหาประโยชน์โดยวิธีอื่น “การจัดการกองทุนส่วนบุคคล”๔ หมายความว่าการจัดการเงินทุนของบุคคลหรือ คณะบุคคลที่ได้มอบหมายให้จัดการลงทุนเพื่อแสวงหาผลประโยชน์จากหลักทรัพย์ ไม่ว่าจะมีการ ลงทุนในทรัพย์สินอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม ซึ่งกระทำเป็นทางค้าปกติโดยได้รับค่าธรรมเนียมหรือ ค่าตอบแทนอื่น แต่ไม่รวมถึงการจัดการลงทุนตามที่คณะกรรมการก.ล.ต. ประกาศกำหนด “หลักทรัพย์จดทะเบียน” หมายความว่า หลักทรัพย์ที่ได้รับการจดทะเบียนหรือ ได้รับการอนุญาตให้ทำการซื้อขายได้ในตลาดหลักทรัพย์ “พนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตาม พระราชบัญญัตินี้โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา “สำนักงาน” หมายความว่า สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาด หลักทรัพย์ “เลขาธิการ” หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์ และตลาดหลักทรัพย์ “รัฐมนตรี”หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ มาตรา ๔นิยามคำว่า “การจัดการกองทุนส่วนบุคคล”แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ หลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๔๒ - -

เว้นแต่จะมีบทบัญญัติในพระราชบัญญัตินี้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นในการ ออกใบอนุญาตและการให้ความเห็นชอบตามพระราชบัญญัตินี้ ให้คณะกรรมการ ก.ล.ต. คณะกรรมการกำกับตลาดทุ คณะกรรมการตลาดหลักทรัพย์ และตลาดหลักทรัพย์ ประกาศกำหนดระยะเวลาในการพิจารณาและการสั่งการให้เป็นที่ทราบโดยทั่วไป และในกรณีที่ไม่ อนุญาตหรือไม่ให้ความเห็นชอบให้แจ้งเหตุผลให้ผู้ยื่นคำขอทราบด้วย

การลงลายมือชื่อของกรรมการหรือนายทะเบียนในใบหลักทรัพย์ตาม พระราชบัญญัตินี้ จะใช้เครื่องจักรประทับหรือโดยวิธีอื่นใดแทนตามที่คณะกรรมการกำกับตลาดทุน กำหนดก็ได้ ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่คณะกรรมการกำกับตลาดทุนประกาศกำหนด [คำว่า “คณะกรรมการกำกับตลาดทุน” แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๕๖แห่ง พระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ฉบับที่ ๔)พ.ศ. ๒๕๕๑]

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ และ ให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงและแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้