มาตรา ๓

กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

ให้ยกเลิก

(๑) ข้อ ๒

(๔) ข้อ ๔

(๔) ข้อ ๕ และข้อ ๑๒ แห่งกฎกระทรวงการขออนุญาตและ การอนุญาตผลิต นำเข้า หรือส่งออกซึ่งยาเสพติดให้โทษในประเภท ๒ พ.ศ. ๒๕๖๓

(๒) ข้อ ๓

(๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับผู้รับอนุญาตตามกฎหมาย ว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. ๒๕๔๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับ ผู้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒

ผู้ป่วยซึ่งเดินทางระหว่างประเทศและต้องใช้วัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ เพื่อรักษาโรคเฉพาะตัว ที่ประสงค์จะขออนุญาตนำวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในปริมาณที่จำเป็นสำหรับ การใช้รักษาที่เกินสามสิบวันแต่ไม่เกินเก้าสิบวัน ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อผู้อนุญาตไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน ก่อนวันที่นำวัตถุออกฤทธิ์ดังกล่าวติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรในแต่ละครั้ง พร้อมด้วย ใบสั่งยาหรือหนังสือรับรองของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมหรือผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรมซึ่งเป็นผู้ให้ การรักษา โดยระบุชื่อและที่อยู่ของผู้ป่วย การวินิจฉัยโรคหรืออาการของผู้ป่วย ชื่อและรูปแบบของยา ขนาดยาที่ใช้ จำนวนหรือปริมาณยาที่ผู้ประกอบวิชาชีพสั่ง ชื่อและที่อยู่ของผู้ประกอบวิชาชีพ และข้อมูล เอกสาร หรือหลักฐานอื่นตามที่กำหนดในแบบคำขอ การนำวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ส่วนที่เหลือจากที่ได้รับอนุญาต ตามวรรคหนึ่งติดตัวเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรสำหรับการเดินทางในครั้งนั้น ไม่ต้องขออนุญาต ตามวรรคหนึ่งอีก

บุคคลดังต่อไปนี้อาจยื่นคำขอรับใบอนุญาตแทนผู้ป่วยตามข้อ ๓ หรือข้อ ๔

(๑) บิดา มารดา หรือผู้ปกครอง ในกรณีที่ผู้ป่วยนั้นมีอายุไม่เกินสิบแปดปี

(๒) บิดา มารดา ผู้รับบุตรบุญธรรม คู่สมรส บุตร บุตรบุญธรรม พี่น้อง ผู้อนุบาลหรือผู้พิทักษ์ ในกรณีที่ผู้ประกอบวิชาชีพซึ่งเป็นผู้ให้การรักษารับรองเป็นหนังสือว่าผู้ป่วยนั้น เป็นบุคคลวิกลจริตหรือ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ ไม่รู้สึกตัว หรือไม่สามารถสื่อสารหรือแสดงเจตนาได้