มาตรา ๑๗
หมวด ๒ อาคาร โครงสร้างอาคาร และฐานราก
มาตรา ๑๑–๒๔ · ๑๔ มาตรา
วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างอาคารดังต่อไปนี้ ต้องเป็นไปตามมาตรฐานการก่อสร้าง ที่กรมโยธาธิการและผังเมืองกำหนดหรือมาตรฐานที่เลขาธิการประกาศกำหนด
(๑) เหล็กเสริม
(๒) สารผสมเพิ่มหรือน้ำยาผสมคอนกรีต (concrete admixture)
(๓) มอร์ตาร์และคอนกรีตพิเศษ (special mortars and concrete)
(๔) วัสดุรองรับจุดเชื่อมต่อ (bearings used in support joints)
(๕) วัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างอื่นที่เลขาธิการประกาศกำหนด
แบบโครงสร้างอาคาร และแบบระบบไฟฟ้าและเครื่องกลของโครงสร้าง ระบบ และส่วนประกอบที่สำคัญต่อความปลอดภัยตามที่กำหนดในข้อ ๕
(๗) ต้องผ่านการรับรองโดยผู้ได้รับ ใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม ระดับวุฒิวิศวกร ตามกฎหมายว่าด้วยวิศวกร
การออกแบบโครงสร้างอาคาร ผู้ออกแบบและคำนวณต้องออกแบบเป็นรูปแบบเรขาคณิต ให้มีเสถียรภาพในการต้านทานแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว
การออกแบบและคำนวณโครงสร้างอาคาร ให้ผู้ออกแบบและคำนวณใช้วิธีตัวคูณ ความต้านทานและน้ำหนักบรรทุก หรือวิธีหน่วยแรงที่ยอมให้
การออกแบบและคำนวณโครงสร้างอาคารตามวิธีตัวคูณความต้านทานและน้ำหนักบรรทุก ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่เลขาธิการประกาศกำหนด โดยอย่างน้อยต้องมีรายละเอียด ดังต่อไปนี้
(๑) สมการที่ใช้ในการคำนวณ
(๒) ค่าของแรงสูงสุดที่คำนวณจากชุดตัวคูณน้ำหนักบรรทุก
(๓) ตัวคูณความต้านทานหรือตัวคูณลดกำลัง
(๔) การวิเคราะห์ผลการคำนวณ
ฉบับประกาศ · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙