arnon.work

มาตรา ๙

หมวด ๓ มาตรฐานด้านบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรม

มาตรา ๗–๑๐ · ๔ มาตรา

มาตรา ๗

หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ ต้องมีมาตรฐานด้านบุคลากรผู้ให้บริการ อาชีวเวชกรรมและบุคลากรผู้สนับสนุนการให้บริการอาชีวเวชกรรมตามที่กำหนดในหมวดนี้

มาตรา ๘

หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ ต้องจัดให้มีบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรม ดังต่อไปนี้

(๑) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓

(๑) ที่มิใช่หน่วยบริการปฐมภูมิตามกฎหมาย ว่าด้วยระบบสุขภาพปฐมภูมิ ต้องจัดให้มีบุคลากร ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์สาขาอื่น อย่างน้อยหนึ่งคน

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัย อย่างน้อยหนึ่งคน และพยาบาลวิชาชีพ อย่างน้อยหนึ่งคน

(ค) ในกรณีการให้บริการอาชีวเวชกรรมนอกสถานที่ตั้งประจำของหน่วยบริการอาชีวเวชกรรม นอกจากจะต้องจัดให้มีบุคลากรตาม (ก) และ

(ข) แล้ว ต้องจัดให้มีแพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์ สาขาอื่นเพิ่มอีกอย่างน้อยหนึ่งคน และพยาบาลอาชีวอนามัยเพิ่มอีกอย่างน้อยหนึ่งคน เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก

(๒) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓

(๑) ที่เป็นหน่วยบริการปฐมภูมิตามกฎหมาย ว่าด้วยระบบสุขภาพปฐมภูมิ ต้องจัดให้มีบุคลากร ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์ แพทย์เวชศาสตร์ครอบครัว หรือแพทย์สาขาอื่น อย่างน้อย หนึ่งคน

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัยหรือพยาบาลวิชาชีพ อย่างน้อยหนึ่งคน

(๓) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๒)

(ก) ต้องจัดให้มีบุคลากร ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์สาขาอื่น อย่างน้อยหนึ่งคน

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัย อย่างน้อยสองคน

(๔) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๒)

(ข) นอกจากจะต้องจัดให้มีบุคลากร ตาม

(๓) แล้ว ต้องจัดให้มีบุคลากรเพิ่มเติมในขณะที่ให้บริการอาชีวเวชกรรม ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์สาขาอื่น เพิ่มอีกอย่างน้อยหนึ่งคน

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัย เพิ่มอีกอย่างน้อยหนึ่งคน

(๕) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๓) (๔) และ

(๖) ต้องจัดให้มีบุคลากร เช่นเดียวกับหน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๒) (ก) หรือ (๒)

(ข) แล้วแต่กรณี

(๖) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๕)

(ก) ต้องจัดให้มีบุคลากร ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์สาขาอื่น อย่างน้อยหนึ่งคน โดยต้องปฏิบัติงาน ณ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมอย่างน้อยสัปดาห์ละสองครั้ง และมีระยะเวลาการปฏิบัติงานรวมกัน อย่างน้อยหกชั่วโมงต่อสัปดาห์

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัยหรือพยาบาลวิชาชีพ อย่างน้อยหนึ่งคน โดยต้องปฏิบัติงาน ประจำ ณ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรม

(๗) หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ (๕)

(ข) ต้องจัดให้มีบุคลากร ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือแพทย์สาขาอื่น อย่างน้อยหนึ่งคน โดยต้องปฏิบัติงาน ณ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมอย่างน้อยสัปดาห์ละสามครั้ง และมีระยะเวลาการปฏิบัติงานรวมกัน อย่างน้อยสิบสองชั่วโมงต่อสัปดาห์

(ข) พยาบาลอาชีวอนามัยหรือพยาบาลวิชาชีพ อย่างน้อยสองคน ซึ่งในจำนวนนี้ต้องมี พยาบาลอาชีวอนามัย อย่างน้อยหนึ่งคน โดยต้องปฏิบัติงานประจำ ณ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรม หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามวรรคหนึ่งอาจจัดให้มีบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรม เพิ่มเติมก็ได้ เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก

มาตรา ๙

บุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๘ ต้องมีคุณสมบัติ ดังต่อไปนี้

(๑) แพทย์ ให้มีคุณสมบัติอย่างหนึ่งอย่างใด ดังนี้

(ก) แพทย์อาชีวเวชศาสตร์ที่ได้รับหนังสืออนุมัติหรือวุฒิบัตรแสดงความรู้ความชำนาญ ในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาเวชศาสตร์ป้องกัน แขนงอาชีวเวชศาสตร์ จากแพทยสภา

(ข) แพทย์สาขาอื่นที่ผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมความรู้พื้นฐานด้านอาชีวเวชศาสตร์ ที่กรมควบคุมโรค กรมการแพทย์ หรือสมาคมโรคจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อมแห่งประเทศไทย กำหนด หรือผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมด้านอาชีวเวชศาสตร์ของหน่วยงานอื่นที่กรมควบคุมโรครับรอง

(๒) พยาบาล ให้มีคุณสมบัติอย่างหนึ่งอย่างใด ดังนี้

(ก) พยาบาลอาชีวอนามัยที่ผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมที่สภาการพยาบาลอนุมัติหรือรับรอง ได้แก่ พยาบาลที่ผ่านหลักสูตรการพยาบาลเฉพาะทาง สาขาการพยาบาลอาชีวอนามัย สาขาการพยาบาล อาชีวอนามัยและสิ่งแวดล้อม หรือสาขาการพยาบาลเวชปฏิบัติอาชีวอนามัย ระยะเวลาไม่ต่ำกว่าสี่เดือน หรือพยาบาลที่ผ่านหลักสูตรพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลอาชีวอนามัย หรือสาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติอาชีวอนามัย

(ข) พยาบาลวิชาชีพที่ผ่านหลักสูตรความรู้พื้นฐานด้านการพยาบาลอาชีวอนามัย หรือ หลักสูตรการพยาบาลอาชีวอนามัย ระยะเวลาไม่ต่ำกว่าหกสิบชั่วโมง ที่สภาการพยาบาลอนุมัติ หรือรับรองหรือที่กรมการแพทย์กำหนด หรือผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมด้านอาชีวเวชกรรมที่กรมควบคุมโรค กำหนดหรือหลักสูตรการฝึกอบรมของหน่วยงานอื่นที่กรมควบคุมโรครับรอง

มาตรา ๑๐

นอกจากบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรม หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมอาจจัดให้มี บุคลากรผู้สนับสนุนการให้บริการอาชีวเวชกรรมก็ได้ โดยบุคลากรดังกล่าวต้องมีคุณสมบัติอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้

(๑) ผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีควบคุม สาขาอาชีวอนามัย และความปลอดภัย จากสภาวิชาชีพวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี

(๒) ผู้ซึ่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไปทางด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อม หรือด้านสุขศาสตร์อุตสาหกรรม

(๓) ผู้ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพการสาธารณสุขชุมชน จากสภาการสาธารณสุขชุมชนหรือผู้ที่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไปในสาขาที่เกี่ยวกับ สาธารณสุขด้านอื่น และต้องมีประสบการณ์ในการปฏิบัติงานด้านการเฝ้าระวัง การป้องกัน หรือ การควบคุมโรคจากการประกอบอาชีพไม่น้อยกว่าสองปี หรือผ่านหลักสูตรการฝึกอบรมด้านอาชีวเวชกรรม ที่กรมควบคุมโรคกำหนดหรือหลักสูตรการฝึกอบรมของหน่วยงานอื่นที่กรมควบคุมโรครับรอง เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก

(๔) ผู้ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบวิชาชีพเทคนิคการแพทย์จาก สภาเทคนิคการแพทย์

(๕) ผู้ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนและได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะจากคณะกรรมการวิชาชีพ ในสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย สาขารังสีเทคนิค หรือสาขาจิตวิทยาคลินิก หรือ ผู้ซึ่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีขึ้นไปในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการให้บริการอาชีวเวชกรรม เช่น วิทยาศาสตร์การแพทย์ การยศาสตร์ พิษวิทยา จิตวิทยาองค์กร วิศวกรรมความปลอดภัย

ฉบับประกาศ · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙