มาตรา ๑๓

สหกรณ์นิคมมีวัตถุประสงค์ ดังต่อไปนี้

(๑) แก้ไขปัญหาเกี่ยวกับที่ดินเพื่อใช้ในการทำกินและเป็นที่อยู่อาศัยของสมาชิก รวมทั้ง พัฒนาการประกอบอาชีพของสมาชิก

(๒) ส่งเสริมการดำเนินธุรกิจ การผลิต การค้า และการบริการ อันจำเป็นในการประกอบอาชีพหลัก และการดำรงชีพของสมาชิก

(๓) ส่งเสริมการออมของสมาชิก

(๔) ส่งเสริมและเผยแพร่อาชีพเกษตรกรรม หัตถกรรม อุตสาหกรรมในครัวเรือนหรือ การประกอบอาชีพอย่างอื่น รวมทั้งส่งเสริมความรู้ในการผลิตทางอุตสาหกรรมให้แก่สมาชิกและครอบครัว

สหกรณ์นิคมมีขอบเขตแห่งการดำเนินกิจการ ดังต่อไปนี้

(๑) จัดหาทุนเพื่อดำเนินกิจการตามวัตถุประสงค์ของสหกรณ์ โดยวิธีการขายหุ้น การรับฝากเงิน และการกู้ยืมเงิน

(๒) ฝากเงินหรือลงทุนอย่างอื่นตามมาตรา ๖๒

(๓) จัดให้มีเงินกู้หรือสินเชื่อแก่สมาชิกเพื่อการประกอบอาชีพและการดำรงชีพ หรือให้สหกรณ์อื่นกู้ยืมเงิน

(๔) ครอบครองและจัดที่ดินให้สมาชิกใช้เป็นที่อยู่อาศัยและประกอบอาชีพโดยการเช่า หรือการเช่าซื้อ เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๔ ก

(๕) พัฒนาหมู่บ้าน การคมนาคม บริการสาธารณะต่าง ๆ ตลอดจนพัฒนาที่ดิน เพื่อให้เกิด ความสะดวกและเหมาะสมในการใช้งาน

(๖) จัดหาปัจจัยการผลิต และวัสดุการเกษตร และสินค้าอุปโภคบริโภค ที่จำเป็น เพื่อจำหน่ายแก่สมาชิก

(๗) รวบรวมผลิตผลการเกษตร ผลิตภัณฑ์และบริการของสมาชิกเพื่อจัดการขายหรือแปรรูป ออกขายโดยซื้อหรือรวบรวมผลิตผลจากสมาชิกก่อนผู้อื่น

(๘) จัดให้มีบริการด้านต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการประกอบกิจการทางการเกษตร รวมทั้ง จัดให้มีตลาดกลางเพื่อการเกษตร เพื่อส่งเสริมการประกอบอาชีพและการดำรงชีพของสมาชิก

(๙) จัดให้มีสิ่งปลูกสร้าง โรงงานอุตสาหกรรม เครื่องมือ เครื่องจักรกลการเกษตร หรือยานพาหนะขนส่ง เกี่ยวกับการผลิต รวบรวม เก็บรักษา หรือแปรรูปผลผลิตทางการเกษตร สำหรับกิจการของสหกรณ์หรือให้บริการแก่สมาชิก

(๑๐) ส่งเสริมกิจกรรมกลุ่มของสมาชิก

(๑๑) ดำเนินการอื่นใดที่เกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจของสหกรณ์หรือการให้บริการแก่สมาชิก เพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ในการดำเนินงานของสหกรณ์นิคม