arnon.work

มาตรา ๒

มาตรา ๑

กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศ ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๒

ในกฎกระทรวงนี้ “ผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น” หมายความว่า ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินการ ดังต่อไปนี้

(๑) สร้างอาคารหรือสิ่งอื่นใดในเขตทางหลวงท้องถิ่นหรือรุกล้ำเข้าไปในเขตทางหลวงท้องถิ่น ตามมาตรา ๔๗

(๒) ปักเสา พาดสาย วางท่อ หรือกระทำการใดๆ ในเขตทางหลวงท้องถิ่น ตามมาตรา ๔๘

มาตรา ๓

ภายใต้บังคับข้อ ๔ ค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นสำหรับใช้พื้นที่เขตทางหลวงท้องถิ่น ให้เป็นไปตามอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้

มาตรา ๔

ในกรณีที่ผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นใช้พื้นที่ในเขตทางหลวงท้องถิ่น ให้ชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น ดังต่อไปนี้

(๑) กรณีใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อประโยชน์สาธารณะ ซึ่งเป็นการใช้ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อให้บริการ สาธารณะแก่ประชาชนโดยทั่วไป ซึ่งประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้บริการได้โดยไม่ถูกเรียกเก็บเงิน ค่าใช้บริการ ให้ชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นในอัตรา ๕๐๐ บาท ต่อการอนุญาตแต่ละครั้ง เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๔ ก

(๒) กรณีใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อให้บริการสาธารณะขั้นพื้นฐาน ซึ่งเป็นการใช้เพื่อให้บริการ สาธารณะขั้นพื้นฐาน โดยประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้บริการได้และถูกเรียกเก็บเงินค่าใช้บริการ ดังนี้

(ก) กิจกรรมของหน่วยงานของรัฐที่ให้บริการสาธารณะอันเป็นประโยชน์แก่งานทาง ให้ชำระค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นในอัตรา ๕๐๐ บาท ต่อการอนุญาตแต่ละครั้ง

(ข) กิจกรรมของผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นอื่นนอกจาก

(ก) ให้ชำระค่าใช้ เขตทางหลวงท้องถิ่นเป็นรายปี ในอัตรากึ่งหนึ่งของอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้

(๓) กรณีใช้เพื่อกิจกรรมเพื่อมุ่งหวังประโยชน์ทางธุรกิจ ซึ่งเป็นการใช้เพื่อแสวงหากำไร หรือเอื้อประโยชน์ต่อการดำเนินธุรกิจของผู้ได้รับอนุญาตใช้เขตทางหลวงท้องถิ่น ให้ชำระค่าใช้ เขตทางหลวงท้องถิ่นเป็นรายปี ในอัตราที่กำหนดท้ายกฎกระทรวงนี้ ในกรณีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจัดทำกิจกรรมเพื่อประโยชน์สาธารณะตาม

(๑) หรือจัดทำ กิจกรรมเพื่อให้บริการสาธารณะขั้นพื้นฐานตาม

(๒) ภายในเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งอื่น อาจไม่เรียกเก็บค่าใช้เขตทางหลวงท้องถิ่นก็ได้

ฉบับประกาศ · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙