มาตรา ๒

พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า “พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัด ความรับผิดของผู้ขนส่งตามกฎหมายว่าด้วยการรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๘”

ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่ง ตามกฎหมายว่าด้วยการรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๖๓

ให้เปลี่ยนแปลงเกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามพระราชบัญญัติ การรับขนทางอากาศระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๘ ดังต่อไปนี้

(๑) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๔ ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นจาก การที่คนโดยสารถึงแก่ความตายหรือได้รับบาดเจ็บทางร่างกาย ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหนึ่งแสนห้าหมื่น หนึ่งพันแปดร้อยแปดสิบหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อคนโดยสารแต่ละคน

(๒) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๕ ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นจาก กรณีล่าช้าในการรับขนคนโดยสาร ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหกพันสามร้อยสามหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงิน ต่อคนโดยสารแต่ละคน

(๓) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๑๖ ในกรณีที่สัมภาระถูกทำลาย สูญหาย หรือเสียหาย หรือในกรณีที่สัมภาระล่าช้า ให้เปลี่ยนแปลงเป็นหนึ่งพันห้าร้อยสิบเก้าหน่วยสิทธิพิเศษ ถอนเงินต่อคนโดยสารแต่ละคน

(๔) เกณฑ์จำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งตามมาตรา ๓๙ ในกรณีที่ของถูกทำลาย สูญหาย หรือเสียหาย หรือในกรณีที่ของล่าช้า ให้เปลี่ยนแปลงเป็นยี่สิบหกหน่วยสิทธิพิเศษถอนเงินต่อหนึ่งกิโลกรัม