กฎกระทรวงการดำเนินการตามข้อผูกพันที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีอยู่กับนักท่องเที่ยว พ.ศ. ๒๕๖๑

ในกฎกระทรวงนี้ “ใบอนุญาต” หมายความว่า ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยว

ในกรณีที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๑/๑) (๒) หรือ

(๓) ให้ผู้ประกอบ ธุรกิจนำเที่ยวมีหน้าที่ดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยวก่อนวันที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลง โดยจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ ตามข้อผูกพันดังกล่าวอย่างครบถ้วนและหากเป็นกรณี ที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖

(๒) ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวแสดงแผนการดำเนินการตามข้อผูกพัน ที่มีอยู่กับนักท่องเที่ยว พร้อมทั้งเอกสารหรือหลักฐานต่อนายทะเบียนด้วย ในกรณีที่ไม่สามารถจัดให้มีบริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ ตามวรรคหนึ่งได้ ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจัดหาผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวรายอื่นเพื่อดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับ นักท่องเที่ยวอย่างครบถ้วน ในกรณีที่นักท่องเที่ยวไม่ประสงค์จะใช้บริการนำเที่ยวหรือบริการด้านอื่น ๆ กับผู้ประกอบ ธุรกิจนำเที่ยวต่อไป ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวคืนเงินค่าบริการที่รับชำระไว้แล้วแก่นักท่องเที่ยว เว้นแต่ในกรณีที่ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวจะแสดงเอกสารหรือหลักฐานอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ให้นักท่องเที่ยวทราบถึงค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงเพื่อเป็นการเตรียมการจัดนำเที่ยว

(๑) ค่าธรรมเนียมการตรวจลงตรา

(๒) ค่ามัดจำของบัตรโดยสารเครื่องบิน

(๓) ค่าใช้จ่ายอื่นตามที่อธิบดีกำหนด เล่ม ๑๓๕ ตอนที่ ๔๓ ก ในกรณีดังกล่าว ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวหักเงินค่าใช้จ่ายตาม (๑) (๒) หรือ

(๓) จากเงินค่าบริการ ที่ต้องจ่ายคืนได้ หากค่าใช้จ่ายที่ได้จ่ายจริงสูงกว่าเงินค่าบริการที่นักท่องเที่ยวได้ชำระไว้ ผู้ประกอบ ธุรกิจนำเที่ยวไม่สามารถเรียกเงินค่าใช้จ่ายเพิ่มจากนักท่องเที่ยวได้

ให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวดำเนินการตามข้อ ๒ วรรคสองหรือวรรคสาม ให้แล้วเสร็จ ภายในสามเดือนนับแต่วันที่ใบอนุญาตสิ้นสุดลง ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ วีระศักดิ์ โควสุรัตน์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา เล่ม ๑๓๕ ตอนที่ ๔๓ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติ ธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ บัญญัติให้ผู้ประกอบธุรกิจนำเที่ยวมีหน้าที่ดำเนินการตามข้อผูกพันที่มีอยู่กับ นักท่องเที่ยวก่อนวันที่ใบอนุญาตประกอบธุรกิจนำเที่ยวสิ้นสุดลงตามมาตรา ๓๖ (๑/๑) (๒) หรือ

(๓) โดยต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และระยะเวลาที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้