มาตรา ๑๕

สถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติ ต้องมีลักษณะและระยะปลอดภัย ดังต่อไปนี้

(๑) ตำแหน่งที่มีโอกาสรั่วไหลของก๊าซธรรมชาติภายในสถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติ ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดิน หรือเขตสถานที่ใช้ก๊าซธรรมชาติและริมผนังอาคาร ดังต่อไปนี้

(ก) ตำแหน่งที่มีความดันก๊าซธรรมชาติไม่เกิน ๑,๙๐๐ กิโลปาสคาลมาตร ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร

(ข) ตำแหน่งที่มีความดันก๊าซธรรมชาติเกิน ๑,๙๐๐ กิโลปาสคาลมาตร ต้องมีระยะห่าง ไม่น้อยกว่า ๗.๕๐ เมตร

(๒) ตำแหน่งที่มีโอกาสรั่วไหลของก๊าซธรรมชาติภายในสถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติ ต้องมี ระยะห่างจากผนังถังเก็บน้ำมัน ผนังถังเก็บและจ่ายก๊าซปิโตรเลียมเหลว หรือผนังถังเก็บวัตถุติดไฟ หรือเกิดการระเบิดได้ทุกชนิดที่อยู่เหนือพื้นดิน หรือบริเวณที่ก่อให้เกิดประกายไฟได้ง่าย ไม่น้อยกว่า ๗.๕๐ เมตร เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๕๘ ก

(๓) ด้านที่ยานพาหนะอาจเข้าถึงสถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติได้ต้องจัดให้มีเสากันภัยทุกระยะ ๑.๕๐ เมตร หรือราวเหล็ก ตลอดแนวสถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติด้านนั้น โดยมีระยะห่างจากสถานี ควบคุมก๊าซธรรมชาติหรืออาคารคลุมสถานีควบคุมก๊าซธรรมชาติ แล้วแต่กรณี ไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร โดยเสากันภัยหรือราวเหล็กต้องออกแบบและก่อสร้างให้มีความมั่นคงแข็งแรงตามหลักวิศวกรรม