มาตรา ๒๔

นอกจากการติดตั้งอุปกรณ์ควบคุมความดันเกินพิกัดตามข้อ ๒๑ แล้ว ถังขนส่ง ก๊าซธรรมชาติเหลวต้องติดตั้งอุปกรณ์ ดังต่อไปนี้

(๑) อุปกรณ์ระบายความดันติดตั้งที่ผนังของถังชั้นนอก เพื่อป้องกันความดันที่เกิดขึ้น ระหว่างผนังชั้นนอกและผนังชั้นในของถังจากการรั่วไหลของก๊าซธรรมชาติเหลวของผนังชั้นในของถังแล้ว มีผลทำให้ถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลวเกิดความเสียหาย

(๒) มาตรวัดความดันอย่างน้อยหนึ่งตัว ติดตั้งที่ตำแหน่งเหนือระดับของของเหลว เมื่อมีปริมาตรบรรจุสูงสุดตามข้อ ๔๙

(๓) มาตรวัดระดับของเหลวที่ใช้กับก๊าซธรรมชาติเหลวได้ อย่างน้อยหนึ่งตัว

(๔) วาล์วสำหรับป้องกันการบรรจุก๊าซธรรมชาติเหลวเกินร้อยละ ๙๐ ของปริมาตร ของถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว

(๕) ข้อต่อหรือท่อทางเข้าสำหรับต่อกับอุปกรณ์วัดสภาพสุญญากาศ

หัวท่อรับก๊าซ หัวท่อจ่ายก๊าซ และหัวท่อไอก๊าซของถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว ต้องได้รับการป้องกันโดยกล่องโลหะที่มีความแข็งแรงยึดแน่นติดกับโครงรถหรือแคร่รถไฟในตำแหน่ง ที่ปลอดภัย ห้ามติดตั้งหัวท่อรับก๊าซ หัวท่อจ่ายก๊าซ และหัวท่อไอก๊าซ ในตำแหน่งที่มีระดับต่ำกว่า จุดศูนย์กลางของเพลาล้อ

รถขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลวและรถบรรทุกก๊าซธรรมชาติเหลวต้องมีอุปกรณ์ป้องกัน ด้านข้างและด้านท้ายที่มีคุณลักษณะ ขนาด ประสิทธิภาพ ตำแหน่งและเงื่อนไขในการติดตั้ง ตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก

การติดตั้งถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว ต้องมีระยะห่างจากอุปกรณ์อื่น ๆ ดังต่อไปนี้

(๑) ระยะห่างตามแนวราบ ระหว่างผนังด้านหลังห้องคนขับรถกับผนังถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว ส่วนที่ใกล้ที่สุดไม่น้อยกว่า ๑๕๐ มิลลิเมตร

(๒) ระยะห่างตามแนวราบ ระหว่างด้านในของอุปกรณ์ป้องกันด้านท้ายของรถกับผนัง ถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลวส่วนที่ใกล้ที่สุดไม่น้อยกว่า ๑๐๐ มิลลิเมตร

(๓) ระยะห่างตามแนวราบและแนวดิ่ง ระหว่างท่อไอเสียกับผนังถังขนส่งก๊าซธรรมชาติเหลว และอุปกรณ์ส่วนที่ใกล้ที่สุดไม่น้อยกว่า ๑๐๐ มิลลิเมตร