มาตรา ๑

ให้ทางน้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร จากศูนย์กลาง ฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบาย ปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๓.๒๔๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๙ ก

ให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๒ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝาย ห้วยบาตร จากกิโลเมตรที่ ๒.๓๑๐ ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร ในท้องที่ ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองซอย ๒ขวา ของคลองส่งน้ำ สายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๒.๑๘๕ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๓ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ธีระ วงศ์สมุทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๙ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานห้วยแม่คำมี จากศูนย์กลางฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๒๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๒๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ทางน้ำ ชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร จากศูนย์กลางฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตรที่ ๓.๒๔๐ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ และทางน้ำ ชลประทานคลองซอย ๒ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร จากกิโลเมตรที่ ๒.๓๑๐ ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองซอย ๒ ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายห้วยบาตร กิโลเมตร ที่ ๒.๑๘๕ ในท้องที่ตำบลร้องเข็ม อำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘

(๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ การชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้