arnon.work

มาตรา ๒

มาตรา ๑

ในกฎกระทรวงนี้ “ผู้กู้ต่อ” หมายความว่า หน่วยงานของรัฐ หน่วยงานในกำกับดูแลของรัฐ องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่น รัฐวิสาหกิจหรือสถาบันการเงินภาครัฐ

มาตรา ๒

โครงการหรือแผนงานของผู้กู้ต่อที่กระทรวงการคลังจะให้กู้ต่อได้จะต้องเป็น โครงการหรือแผนงานตามมาตรา ๒๕

มาตรา ๓

เมื่อกระทรวงการคลังได้กู้เงินมาเพื่อให้กู้ต่อแล้ว ให้จัดทำสัญญากู้กับผู้กู้ต่อให้แล้ว เสร็จโดยเร็ว สัญญากู้ต่อให้เป็นไปตามแบบที่รัฐมนตรีกำหนด ซึ่งอย่างน้อยต้องมีรายการดังต่อไปนี้

(๑) ชื่อคู่สัญญา

(๒) วัตถุประสงค์ของการใช้จ่ายเงินกู้

(๓) จำนวนเงินและสกุลเงินที่กู้

(๔) วิธีการและเงื่อนไขในการเบิกถอนเงินกู้

(๕) อัตราดอกเบี้ยค่าธรรมเนียมและค่าใช้จ่ายอื่นที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้ต่อ เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๙๐ ก

(๖) จำนวนเงิน ระยะเวลา และวิธีการในการชำระต้นเงินกู้ ดอกเบี้ย ค่าธรรมเนียม และ ค่าใช้จ่ายอื่นที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้ต่อ

(๗) ดอกเบี้ยในกรณีผิดนัดชำระหนี้

(๘) เหตุแห่งการบอกเลิกสัญญา

มาตรา ๔

ในการเบิกถอนเงินกู้ ผู้กู้ต่อต้องมีหนังสือแจ้งไปยังกระทรวงการคลังเพื่อขอเบิกถอน เงินกู้ เว้นแต่ในกรณีที่กระทรวงการคลังตกลงให้ผู้กู้ต่อเบิกถอนเงินจากแหล่งเงินกู้โดยตรง ให้ผู้กู้ต่อ รายงานการเบิกถอนเงินกู้นั้นไปยังกระทรวงการคลังภายในสามวันทำการนับแต่วันที่ได้เบิกถอนเงินกู้

ฉบับประกาศ · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย

ที่มาของตัวบทนี้

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙