มาตรา ๘

มาตรฐานหน้าที่และความรับผิดชอบและลักษณะงานที่ปฏิบัติของนัก กฎหมายกฤษฎีกาในแต่ละชั้น ให้เป็นไปตามที่ อ.ก.พ. กรมของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา กำหนด ให้ อ.ก.พ. กรมของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามีอำนาจหน้าที่ให้ความ เห็นชอบหลักสูตรนักกฎหมายกฤษฎีกา และกำหนดหลักเกณฑ์การทดสอบและการประเมินผลงาน ทางวิชาการและประสบการณ์ในการปฏิบัติหน้าที่ของนักกฎหมายกฤษฎีกา

ผู้ที่จะได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๓จะต้องเป็น ผู้ที่ผ่านการอบรมและการทดสอบความรู้ในหลักสูตรการศึกษาสำหรับนักกฎหมายกฤษฎีกาและผ่าน การทดสอบการปฏิบัติหน้าที่นักกฎหมายกฤษฎีกา ตามหลักเกณฑ์ที่ อ.ก.พ. กรมของสำนักงาน คณะกรรมการกฤษฎีกากำหนด ภายใต้บังคับข้อ ๕การแต่งตั้งนักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๒และนักกฎหมาย กฤษฎีกา ชั้นที่ ๑ให้แต่งตั้งเมื่อผู้นั้นดำรงตำแหน่งเป็นข้าราชการพลเรือนในระดับที่กำหนดเป็น คุณสมบัติเฉพาะตำแหน่งสำหรับการเป็นนักกฎหมายกฤษฎีกาตามข้อ ๔และต้องผ่านการประเมินผล งานทางวิชาการและประสบการณ์ในการปฏิบัติ หน้าที่ ในการนี้ อ.ก.พ. กรมของสำนักงาน คณะกรรมการกฤษฎีกาอาจกำหนดให้ผู้นั้นต้องเข้ารับการอบรมตามหลักสูตรที่เห็นสมควรหรือให้มี การทดสอบด้วยวิธีการอื่นก่อนได้รับการแต่งตั้งก็ได้ เมื่อ อ.ก.พ. กรมของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเห็นชอบให้ผู้ใดดำรงตำแหน่ง นักกฎหมายกฤษฎีกาชั้นใดแล้วให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นผู้ออกคำสั่งแต่งตั้งผู้นั้นเป็น นักกฎหมายกฤษฎีกา

ให้นักกฎหมายกฤษฎีกาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในอัตรา ดังต่อไปนี้

(๑) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๑ให้ได้รับเดือนละ ๔๐,๐๐๐บาท

(๒) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๒ให้ได้รับเดือนละ ๓๕,๐๐๐บาท

(๓) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๓ให้ได้รับเดือนละ ๒๕,๐๐๐บาท เงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกาเมื่อคำนวณรวมกับเงินเดือน เงิน ประจำตำแหน่ง และเงินเพิ่มพิเศษอื่นในลักษณะเดียวกันกับเงินประจำตำแหน่งแล้วจะต้องเป็น ค่าตอบแทนที่ไม่ต่ำกว่าค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๒ขั้น ๑และให้ได้รับค่าตอบแทนสูงขึ้น ตามระดับตำแหน่งและขั้นเงินเดือน แต่ค่าตอบแทนขั้นสูงต้องไม่เกินค่าตอบแทนของข้าราชการ อัยการดังต่อไปนี้

(๑) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๑ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ ๑๑ให้ ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๘

(๒) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๑ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ ๑๐ให้ ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๗

(๓) นักกฎหมายกฤษฎีกาชั้นที่ ๑ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ ๙ให้ ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๖

(๔) นักกฎหมายกฤษฎีกาชั้นที่ ๑ซึ่งดำรงตำแหน่งข้าราชการพลเรือนระดับ ๘ให้ ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๔

(๕) นักกฎหมายกฤษฎีกา ชั้นที่ ๒และชั้นที่ ๓ให้ได้รับค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกิน ค่าตอบแทนข้าราชการอัยการ ชั้น ๓ ในกรณีที่นักกฎหมายกฤษฎีกาผู้ใด เมื่อคำนวณเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมาย กฤษฎีการวมกับเงินเดือน เงินประจำตำแหน่ง และเงินเพิ่มพิเศษอื่นในลักษณะเดียวกันกับเงินประจำ ตำแหน่งแล้ว เกินกว่าค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการตามการเทียบค่าตอบแทนในแต่ละชั้นตาม วรรคสองให้ลดจำนวนเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งนักกฎหมายกฤษฎีกาลงตามอัตราส่วนเพื่อให้ได้รับ ค่าตอบแทนขั้นสูงไม่เกินที่กำหนด แต่ถ้านักกฎหมายกฤษฎีกาผู้ใดได้รับเงินเดือนเต็มขั้นแล้วและ คำนวณค่าตอบแทนอื่นรวมกันแล้วค่าตอบแทนขั้นสูงไม่ถึงจำนวนค่าตอบแทนของข้าราชการอัยการที่ เทียบกับนักกฎหมายกฤษฎีกาชั้นเดียวกัน ให้นักกฎหมายกฤษฎีกาผู้นั้นคงได้รับค่าตอบแทนเพียง เท่าที่ได้รับอยู่ บัญชีอัตราค่าตอบแทนจำนวนรวมของนักกฎหมายกฤษฎีกาแต่ละรายให้เป็นไป ตามที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาประกาศกำหนด ทั้งนี้ ในกรณีที่มีการยกเลิกระดับตำแหน่ง ของข้าราชการพลเรือน ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเปรียบเทียบค่าตอบแทนตามวรรคสอง ให้เป็นไปตามการกำหนดตำแหน่งใหม่ของข้าราชการพลเรือนด้วย

ให้นักกฎหมายกฤษฎีกาได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งตั้งแต่วันที่ได้รับ แต่งตั้งเป็นนักกฎหมายกฤษฎีกาและต้องปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งตามมาตรฐาน หน้าที่และความรับผิดชอบและลักษณะงานที่ปฏิบัติของนักกฎหมายกฤษฎีกา ตามข้อ ๖วรรคหนึ่ง ในกรณีที่นักกฎหมายกฤษฎีกาผู้ใดปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งไม่ เต็มเดือนในเดือนใด ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งสำหรับเดือนนั้นตามส่วนของจำนวนวันที่ได้ดำรง ตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งดังกล่าวถ้าเดือนใดไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ ได้รับแต่งตั้งไม่มีสิทธิได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในเดือนนั้น ทั้งนี้ เว้นแต่เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้ลา ดังต่อไปนี้

(๑) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาป่วย ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ใน ปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินหกสิบวันทำการ

(๒) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาคลอดบุตร ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่ เกินเก้าสิบวัน

(๓) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัว ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ใน ปีงบประมาณหนึ่งไม่เกินสี่สิบห้าวันทำการ

(๔) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาพักผ่อนประจำปี ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งระหว่าง ลาได้ไม่เกินระยะเวลาที่ผู้นั้นมีสิทธิลาพักผ่อนประจำปีตามที่กำหนดไว้ในระเบียบว่าด้วยการลาของ ข้าราชการ

(๕) ผู้ได้รับอนุญาตให้ลาอุปสมบทในพระพุทธศาสนาหรือลาไปประกอบพิธีฮัจย์ ณ เมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย และตั้งแต่เริ่มรับราชการยังไม่เคยอุปสมบทในพระพุทธศาสนา หรือยังไม่เคยประกอบพิธีฮัจย์ ณเมืองเมกกะ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับ ตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน

(๖) ผู้ลาไปรับการตรวจเลือกหรือเข้ารับการเตรียมพล ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับ ตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน แต่ถ้าพ้นระยะเวลาดังกล่าวแล้วผู้นั้นไปรายงานตัว เพื่อเข้า ปฏิบัติหน้าที่หลักของตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้งภายในเจ็ดวัน ให้ได้รับเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งในช่วง ระยะเวลาดังกล่าวด้วย

(๗) ผู้ได้รับอนุญาตให้ไปศึกษา ฝึกอบรม ดูงาน หรือปฏิบัติการวิจัย ให้ได้รับเงินเพิ่ม สำหรับตำแหน่งระหว่างลาได้ไม่เกินหกสิบวัน