มาตรา ๗

ในกรณีที่สำนักงาน อย. เห็นว่า วัตถุตำรับใดมีลักษณะเป็นวัตถุตำรับยกเว้นตามที่ บัญญัติไว้ในมาตรา ๕๙ วรรคหนึ่ง หรือมีลักษณะเช่นเดียวกับวัตถุตำรับที่ได้มีการประกาศกำหนด ให้เป็นวัตถุตำรับยกเว้น ให้เสนอเรื่องต่อคณะกรรมการและรัฐมนตรีเพื่อพิจารณากำหนดให้วัตถุตำรับนั้น เป็นวัตถุตำรับยกเว้น ให้นำความในข้อ ๔ วรรคหนึ่งและวรรคสอง มาใช้บังคับแก่การพิจารณาของคณะกรรมการ และรัฐมนตรีตามวรรคหนึ่งโดยอนุโลม

ประกาศกำหนดให้วัตถุตำรับใดเป็นวัตถุตำรับยกเว้นตามข้อ ๔ หรือข้อ ๕ ให้กำหนดมาตรการควบคุมที่ได้รับการยกเว้นประการหนึ่งประการใด ดังต่อไปนี้

(๑) การจำหน่ายวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๓ หรือประเภท ๔ โดยไม่ต้องมีใบสั่งยาของ ผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม ผู้ประกอบวิชาชีพทันตกรรม หรือผู้ประกอบวิชาชีพการสัตวแพทย์ชั้นหนึ่ง

(๒) การไม่ต้องจัดให้มีคำเตือนหรือข้อควรระวังเกี่ยวกับวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ ตามมาตรา ๒๓

(๘) เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๔๙ ก

(๓) การนำเข้าหรือส่งออกวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท ๒ ประเภท ๓ หรือประเภท ๔ โดยไม่ต้องขอรับใบอนุญาตเฉพาะคราวตามมาตรา ๓๖ การกำหนดมาตรการควบคุมที่ได้รับการยกเว้นตามวรรคหนึ่ง ให้คำนึงถึงความปลอดภัยของ ผู้บริโภคและการควบคุมกำกับดูแลวัตถุออกฤทธิ์ด้วย