ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. ๒๕๔๕ พ.ศ. ๒๕๖๖
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ฉบับประกาศ — ยังไม่รวมการแก้ไขภายหลังยังไม่ได้ตรวจสถานะ๒๕๔๕๔ มาตราลำดับ ๓ จาก ๓ ในกระทรวงศึกษาธิการ
- สถานะบังคับใช้
- ยังไม่ได้ตรวจ
- ฉบับที่แสดง
- ฉบับประกาศ ๒๕๔๕
- การแก้ไขภายหลัง
- ยังไม่ได้รวม
- ลำดับศักดิ์
- ประกาศกระทรวง
ปรารภ
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัย ตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับพ.ศ. ๒๕๔๕ พ.ศ. ๒๕๖๖ โดยที่พระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕มาตรา ๓๙มีผลให้ ความผิดทางอาญาที่มีโทษปรับสถานเดียว ตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นความผิดทางพินัย ตั้งแต่วันที่ ๒๕ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๖รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในฐานะผู้รักษาการตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับพ.ศ. ๒๕๔๕ต้องดำเนินการประกาศ กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัย อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการปรับเป็นพินัย พ.ศ. ๒๕๖๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้
ประกาศนี้เรียกว่า “ประกาศกระทรวงศึกษาธิการเรื่อง กำหนดเจ้าหน้าที่ ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยตามพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. ๒๕๔๕พ.ศ. ๒๕๖๖”
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป
ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐดังต่อไปนี้ เป็นผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยในความผิด ตามมาตรา ๑๓มาตรา ๑๔มาตรา ๑๕และมาตรา ๑๖แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาภาคบังคับ พ.ศ. ๒๕๔๕
(๑) ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา
(๒) ปลัดเทศบาล ปลัดเมืองพัทยา หรือปลัดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น ๆ ที่มีสถานศึกษาในสังกัดผู้อำนวยการเขตในกรุงเทพมหานคร
(๓) ผู้บริหารสถานศึกษาทุกสังกัด
ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐผู้มีอำนาจปรับเป็นพินัยตามประกาศนี้ ปฏิบัติตามกฎหมาย ว่าด้วยการปรับเป็นพินัย ประกาศณวันที่ ๒๐ตุลาคมพ.ศ. ๒๕๖๖ พลตำรวจเอกเพิ่มพูน ชิดชอบ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ๑ ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๔๐/ตอนพิเศษ๒๖๔ง/หน้า ๔๕/๒๕ตุลาคม๒๕๖๖
ที่มาของตัวบทนี้
- ผู้เผยแพร่ไฟล์
- สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดัชนีกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
- ดึงเมื่อ
- ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย)
- สภาพของตัวบทเทียบกับต้นฉบับ
- ตรวจไม่ได้ด้วยวิธีที่มี — ไม่มีฟอนต์ที่เทียบลำดับ glyph ได้ — ตรวจได้แค่ชนิด "ขาดรายการ" ไม่ครอบชนิด "มีรายการแต่ผิด""ไม่พบ" ไม่เท่ากับ "ถูกต้อง" — ทั้งสามวิธีมีจุดบอดที่ประกาศไว้ที่หน้าวิธีทำงาน