พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. ๒๕๒๒

ในพระราชบัญญัตินี้ "สิทธิบัตร"หมายความว่าหนังสือสำคัญที่ออกให้เพื่อคุ้มครองการประดิษฐ์หรือการ ออกแบบผลิตภัณฑ์ตามที่กำหนดในหมวด ๒และหมวด ๓แห่งพระราชบัญญัตินี้ "อนุสิทธิบัตร"หมายความว่าหนังสือสำคัญที่ออกให้เพื่อคุ้มครองการประดิษฐ์ตามที่ กำหนดในหมวด ๓ทวิแห่งพระราชบัญญัตินี้ "การประดิษฐ์"หมายความว่าการคิดค้นหรือคิดทำขึ้นอันเป็นผลให้ได้มาซึ่งผลิตภัณฑ์ หรือกรรมวิธีใดขึ้นใหม่หรือการกระทำใดๆที่ทำให้ดีขึ้นซึ่งผลิตภัณฑ์หรือกรรมวิธี "กรรมวิธี"หมายความว่าวิธีการกระบวนการหรือกรรมวิธีในการผลิตหรือการเก็บรักษา ให้คงสภาพหรือให้มีคุณภาพดีขึ้นหรือการปรับสภาพให้ดีขึ้นซึ่งผลิตภัณฑ์และรวมถึงการใช้ กรรมวิธีนั้นๆด้วย "แบบผลิตภัณฑ์"หมายความว่ารูปร่างของผลิตภัณฑ์หรือองค์ประกอบของลวดลาย หรือสีของผลิตภัณฑ์อันมีลักษณะพิเศษสำหรับผลิตภัณฑ์ซึ่งสามารถใช้เป็นแบบสำหรับ ผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมรวมทั้งหัตถกรรมได้ "ผู้ทรงสิทธิบัตร"หมายความรวมถึงผู้รับโอนสิทธิบัตร "ผู้ทรงอนุสิทธิบัตร"หมายความรวมถึงผู้รับโอนอนุสิทธิบัตร "คณะกรรมการ"หมายความว่าคณะกรรมการสิทธิบัตร "พนักงานเจ้าหน้าที่"หมายความว่าผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติ นี้ "อธิบดี"หมายความว่าอธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญาและให้หมายความรวมถึงผู้ซึ่ง อธิบดีกรมทรัพย์สินทางปัญญามอบหมายด้วย "รัฐมนตรี"หมายความว่ารัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มี อำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่ออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราตามบัญชีท้าย พระราชบัญญัตินี้ลดหรือยกเว้นค่าธรรมเนียมและกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตาม พระราชบัญญัตินี้ กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้