พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓

ลูกจ(างซึ่งเป.นผู(ประกันตนมีสิทธิได(รับประโยชนFทดแทนในกรณีว6างงาน ต6อเมื่อผู(ประกันตนได(จ6ายเงินสมทบมาแล(วไม6น(อยกว6าหกเดือนและต(องอยู6ภายในระยะเวลาสิบห(าเดือน ก6อนการว6างงานและจะต(องเป.นผู(ที่อยู6ในเงื่อนไขดังต6อไปนี้

(๑) เป.นผู(มีความสามารถในการทำงาน พร(อมที่จะทำงานที่เหมาะสมตามที่จัดหาให( หรือต(องไม6ปฏิเสธการฝ[กงานและได(ขึ้นทะเบียนไว(ที่สำนักจัดหางานของรัฐ โดยต(องไปรายงานตัว ไม6น(อยกว6าเดือนละหนึ่งครั้ง

(๒) การที่ผู(ประกันตนว6างงานต(องมิใช6ถูกเลิกจ(างเนื่องจากทุจริตต6อหน(าที่หรือ กระทำความผิดอาญาโดยเจตนาแก6นายจ(างหรือจงใจทำให(นายจ(างได(รับความเสียหายหรือฝSาฝVน ข(อบังคับหรือระเบียบเกี่ยวกับการทำงาน หรือคำสั่งอันชอบด(วยกฎหมายในกรณีร(ายแรงหรือละทิ้ง หน(าที่เป.นเวลาเจ็ดวันทำงานติดต6อกันโดยไม6มีเหตุอันสมควรหรือประมาทเลินเล6อเป.นเหตุให(นายจ(าง ได(รับความเสียหายอย6างร(ายแรงหรือได(รับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให(จำคุก เว(นแต6เป.นโทษ สำหรับความผิดที่ได(กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

(๓) ต(องมิใช6ผู(มีสิทธิได(รับประโยชนFทดแทนในกรณีชราภาพตามหมวด ๗ในลักษณะนี้

ให(ผู(ประกันตนมีสิทธิได(รับประโยชนFทดแทนการว6างงานตั้งแต6วันที่แปด นับแต6วันว6างงานจากการทำงานกับนายจ(างรายสุดท(าย ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑFและอัตราที่กำหนด ในกฎกระทรวง