มาตรา ๔

เหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสีมี ๔ ระดับ ดังต่อไปนี้

(๑) เหตุแจ้งเตือน ได้แก่ เหตุการณ์ที่มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดอันตรายต่อผู้ปฏิบัติงาน อย่างมีนัยสำคัญ โดยต้องมีการแจ้งหน่วยงานตอบสนองเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสีที่เกี่ยวข้อง ภายในสถานประกอบการ เพื่อเตรียมความพร้อมและอาจเข้าตอบสนองกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์ และรังสีตามสถานการณ์ที่เกิดขึ้นได้ทันที

(๒) เหตุฉุกเฉินในพื้นที่ปฏิบัติงานทางนิวเคลียร์และรังสี ได้แก่ เหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์ และรังสีที่เกิดขึ้นบริเวณพื้นที่ปฏิบัติงานกับต้นกำเนิดรังสี ซึ่งมีที่ตั้งอยู่ภายในสถานประกอบการ

(๓) เหตุฉุกเฉินในพื้นที่ตั้งสถานประกอบการ ได้แก่ เหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี ที่เกิดขึ้นจากต้นกำเนิดรังสี และอยู่ในขอบเขตภายในสถานประกอบการ

(๔) เหตุฉุกเฉินสาธารณะ ได้แก่ เหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสีที่เกิดขึ้นจากต้นกำเนิดรังสี จนทำให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพ ชีวิต ทรัพย์สิน หรือสิ่งแวดล้อม

ผู้รับใบอนุญาตซึ่งมีหน้าที่ดำเนินการเกี่ยวกับนิวเคลียร์และรังสี ให้มีหน้าที่ปฏิบัติ ตามกฎกระทรวงนี้ โดยแบ่งเป็น ๔ จำพวก ดังต่อไปนี้

(๑) จำพวกที่ ๑ ได้แก่

(ก) การดำเนินการสถานที่ใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดกำลังเกิน ๑๐๐ เมกะวัตต์ (ความร้อน)

(ข) การดำเนินการสถานที่จัดเก็บเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วที่เพิ่งนำออกจากแกน เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ซึ่งมีค่ากัมมันตภาพจากซีเซียม ๑๓๗ เกิน ๐.๑ เอกซะเบ็กเคอเรล

(ค) การดำเนินการสถานประกอบการอื่นที่มีวัสดุกัมมันตรังสีซึ่ งมีผลรวมของค่ากัมมันตภาพ ต่อค่าความเป็นอันตราย (A/D) เกิน ๑๐,๐๐๐ ทั้งนี้ ค่าความเป็นอันตราย ให้เป็นไปตามกฎกระทรวง ว่าด้วยการอนุญาตเกี่ยวกับวัสดุกัมมันตรังสี

(๒) จำพวกที่ ๒ ได้แก่

(ก) การดำเนินการสถานที่ใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดกำลังเกิน ๒ เมกะวัตต์ (ความร้อน) แต่ไม่เกิน ๑๐๐ เมกะวัตต์ (ความร้อน)

(ข) การดำเนินการสถานที่จัดเก็บเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้วที่เพิ่งนำออกจากแกน เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ซึ่งจำเป็นต้องระบายความร้อนตลอดเวลา เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๑ ก

(ค) การดำเนินการสถานประกอบการทางนิวเคลียร์อื่นที่อาจเกิดภาวะวิกฤติซึ่งควบคุมไม่ได้ อันทำให้เกิดผลกระทบต่อพื้นที่ทั้งหมดในระยะ ๐.๕ กิโลเมตร

(ง) การดำเนินการสถานประกอบการอื่นที่มีวัสดุกัมมันตรังสีซึ่งมีผลรวมของค่ากัมมันตภาพ ต่อค่าความเป็นอันตราย (A/D) เกิน ๑๐๐ ทั้งนี้ ค่าความเป็นอันตราย ให้เป็นไปตามกฎกระทรวง ว่าด้วยการอนุญาตเกี่ยวกับวัสดุกัมมันตรังสี

(๓) จำพวกที่ ๓ ได้แก่

(ก) การดำเนินการสถานที่ใช้เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ขนาดกำลังไม่เกิน ๒ เมกะวัตต์ (ความร้อน)

(ข) การดำเนินการสถานประกอบการอื่นที่อาจก่อให้เกิดอัตราปริมาณรังสีต่อร่างกาย โดยตรงเกิน ๑๐๐ มิลลิเกรย์ต่อชั่วโมง ที่ระยะ ๑ เมตร หากเสียวัสดุกำบังไป

(ค) การดำเนินการสถานประกอบการทางนิวเคลียร์อื่นที่อาจเกิดภาวะวิกฤติซึ่งควบคุมไม่ได้ อันทำให้เกิดผลกระทบต่อพื้นที่ทั้งหมดในระยะ ๐.๕ กิโลเมตร จากสถานประกอบการ

(ง) การดำเนินการสถานประกอบการอื่นที่มีวัสดุกัมมันตรังสีซึ่งมีผลรวมของค่ากัมมันตภาพ ต่อค่าความเป็นอันตราย (A/D) เกิน ๐.๑ ทั้งนี้ ค่าความเป็นอันตราย ให้เป็นไปตามกฎกระทรวง ว่าด้วยการอนุญาตเกี่ยวกับวัสดุกัมมันตรังสี

(๔) จำพวกที่ ๔ ได้แก่

(ก) การดำเนินการการครอบครองหรือใช้วัสดุกัมมันตรังสีที่อาจก่อให้เกิดอัตราปริมาณรังสี ต่อร่างกายโดยตรงเกิน ๑ มิลลิเกรย์ต่อชั่วโมง ที่ระยะ ๑ เมตร หากเสียวัสดุกำบังไป

(ข) การดำเนินการการครอบครองหรือใช้หรือการขนส่งวัสดุกัมมันตรังสีซึ่งมีผลรวม ของค่ากัมมันตภาพต่อค่าความเป็นอันตราย (A/D) เกิน ๐.๐๑ ทั้งนี้ ค่าความเป็นอันตราย ให้เป็นไป ตามกฎกระทรวงว่าด้วยการอนุญาตเกี่ยวกับวัสดุกัมมันตรังสี

ผู้รับใบอนุญาตจำพวกที่ ๑ ตามข้อ ๓

(๑) ต้องจัดทำแผนป้องกันอันตรายจากรังสี ให้ครอบคลุมเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสีทุกระดับตามข้อ ๒ และต้องกำหนดมาตรการฉุกเฉินเพิ่มเติม ดังต่อไปนี้ ในแผนป้องกันอันตรายจากรังสีด้วย

(๑) มาตรการป้องกันเร่งด่วนที่เตรียมการไว้ล่วงหน้า (precautionary urgent protective action) เพื่อหลีกเลี่ยงหรือลดความรุนแรงจากผลกระทบทางรังสี ก่อนหรือทันทีที่เกิดการแพร่กระจาย ของวัสดุกัมมันตรังสีจากสถานประกอบการ

(๒) มาตรการป้องกันเร่งด่วน (urgent protective action) เพื่อนำมาใช้ดำเนินการ อย่างทันท่วงทีภายในไม่กี่ชั่วโมงแต่ไม่เกินหนึ่งวันภายหลังจากเกิดการแพร่กระจายของวัสดุกัมมันตรังสี จากสถานประกอบการ สำหรับการอพยพ การหลบภัย การป้องกันอันตรายจากรังสีต่อบุคคล การขจัดการปนเปื้อนวัสดุกัมมันตรังสีบนผิวหนังของบุคคล การรับประทานไอโอดีนเสถียร การป้องกัน การปนเปื้อนวัสดุกัมมันตรังสีในอาหารและน้ำประปา การจัดการทางการแพทย์ และการป้องกัน การปนเปื้อนวัสดุกัมมันตรังสีจากการค้าขายระหว่างประเทศ

ผู้รับใบอนุญาตจำพวกที่ ๑ ตามข้อ ๓

(๑) ต้องกำหนดเขตพื้นที่ ดังต่อไปนี้ เพื่อประโยชน์ในการรองรับเหตุฉุกเฉินทางนิวเคลียร์และรังสี

(๑) เขตเตรียมการป้องกันล่วงหน้า (precautionary action zone หรือ PAZ) สำหรับ การมีมาตรการป้องกันเร่งด่วนที่เตรียมการไว้ล่วงหน้า (precautionary urgent protective action) ซึ่งมีรัศมีไม่เกิน ๕ กิโลเมตร จากสถานประกอบการ และอยู่ภายในเขตป้องกันเร่งด่วน

(๒) เขตป้องกันเร่งด่วน (urgent protective action planning zone หรือ UPZ) สำหรับการดำเนินการตามมาตรการป้องกันเร่งด่วน (urgent protective action) ได้ทันที ซึ่งมีรัศมี ไม่เกิน ๓๐ กิโลเมตร จากสถานประกอบการ และอยู่ถัดจากเขตเตรียมการป้องกันล่วงหน้า

(๓) เขตป้องกันระยะยาว (extended planning distance หรือ EPD) สำหรับเตรียมการ รองรับผลกระทบทางรังสี นอกเหนือจากเขตเตรียมการป้องกันล่วงหน้าและเขตป้องกันเร่งด่วนอยู่ภายใน เขตป้องกันการบริโภคและโภคภัณฑ์ ซึ่งมีรัศมีไม่เกิน ๑๐๐ กิโลเมตร จากสถานประกอบการ

(๔) เขตป้องกันการบริโภคและโภคภัณฑ์ (ingestion and commodities planning distance หรือ ICPD) สำหรับปกป้องห่วงโซ่อาหาร น้ำดื่ม และเครื่องอุปโภคจากการปนเปื้อน ด้วยวัสดุกัมมันตรังสีอย่างมีนัยสำคัญและป้องกันประชาชนจากการบริโภคอาหารและน้ำดื่ม การใช้เครื่องอุปโภคที่อาจมีการปนเปื้อนด้วยวัสดุกัมมันตรังสี ซึ่งมีรัศมีไม่เกิน ๓๐๐ กิโลเมตร จากสถานประกอบการ เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๑ ก