กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาท่าลาด เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๓

ให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๓ขวาของคลองส่งน้ำสายใหญ่ จากท่อระบายปากคลอง กิโลเมตรที่ ๑๔.๖๓๐ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ ในท้องที่ตำบลหัวสำโรง อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา ถึงท่อระบายปลายคลอง กิโลเมตรที่ ๕.๕๐๐ในท้องที่ตำบลท่าทองหลาง อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน

ให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๕ขวาของคลองส่งน้ำสายใหญ่ จากท่อระบายปากคลอง กิโลเมตรที่ ๒๕.๒๑๐ ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ ในท้องที่ตำบลแหลมประดู่ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ถึงท่อระบายปลายคลอง กิโลเมตรที่ ๑๐.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลสิบเอ็ดศอก อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทาน ที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน

ให้ทางน้ำชลประทานคลองซอย ๖ขวา ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ จากท่อระบายปากคลอง กิโลเมตรที่ ๒๗.๐๙๖ ของคลองส่งน้ำสายใหญ่ ในท้องที่ตำบลแหลมประดู่ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ถึงท่อระบายปลายคลอง กิโลเมตรที่ ๘.๗๐๐ ในท้องที่ตำบลท่าข้าม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๓ ธีระ วงศ์สมุทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๔๗ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ โครงการคลองท่าลาด จากกิโลเมตรที่ ๓๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลสระสี่เหลี่ยม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ถึงท่อระบายปลายคลอง กิโลเมตรที่ ๔๔.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลพานทอง อำเภอพานทอง จังหวัดชลบุรี รวมทั้งคลองซอยของคลองส่งน้ำสายใหญ่ในเขตโครงการส่งน้ำ และบำรุงรักษาท่าลาด ในท้องที่ตำบลบางคา ตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น ตำบลเมืองเก่า ตำบลหนองแหน อำเภอพนมสารคาม ตำบลท่าทองหลาง อำเภอบางคล้า ตำบลหัวสำโรง อำเภอแปลงยาว ตำบลสิบเอ็ดศอก ตำบลแหลมประดู่ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และตำบลท่าข้าม ตำบลสระสี่เหลี่ยม อำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำ อย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘

(๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำ ชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้