กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานในเขตโครงการชลประทานแพร่ คลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ และห้วยแม่สอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๓

ให้ทางน้ำชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ จากศูนย์กลาง ฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบาย ปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๔.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๙ ก

ให้ทางน้ำชลประทานห้วยแม่สอง จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๓.๓๐๐ ในท้องที่ตำบล เตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๓ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ธีระ วงศ์สมุทร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๗๙ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ถึงท่อระบายปลายคลองส่งน้ำสายใหญ่ฝั่งขวา ของฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๔.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และทางน้ำชลประทานห้วยแม่สอง จากศูนย์กลางฝายทุ่งไผ่ กิโลเมตรที่ ๐.๐๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางเหนือน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ ๓.๓๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๐.๕๐๐ ในท้องที่ตำบลเตาปูน อำเภอสอง จังหวัดแพร่ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘

(๑) แห่งพระราชบัญญัติ การชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทานต้องกำหนดโดย กฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้