กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ในการคำนวณเงินบำนาญ และจำนวนเงินบำนาญขั้นต่ำ พ.ศ. ๒๕๕๘

การคำนวณเงินบำนาญให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ เงินบำนาญ =เงินในบัญชีเงินรายบุคคล x (๑+ประมาณการอัตราผลประโยชน์สุทธิ) จำนวนปีที่นำมาคำนวณเงินบำนาญ จำนวนปีที่นำมาคำนวณเงินบำนาญ ประมาณการอัตราผลประโยชน์สุทธิ จำนวนเดือนที่นำมาคำนวณเงินบำนาญ - ๑ เพื่อประโยชน์ในการคำนวณเงินบำนาญตามวรรคหนึ่ง

(๑) เงินในบัญชีเงินรายบุคคล คือ เงินสะสม เงินสมทบ ผลประโยชน์ของเงินสะสม และผลประโยชน์ของเงินสมทบของสมาชิกแต่ละราย ณ วันที่สมาชิกผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์

(๒) ประมาณการอัตราผลประโยชน์สุทธิ คือ อัตราผลประโยชน์ตามที่คณะกรรมการ ประกาศกำหนดซึ่งสมาชิกจะได้รับหลังจากสิ้นสมาชิกภาพเพราะอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ โดยคำนวณ ตั้งแต่ปีที่สมาชิกผู้นั้นสิ้นสมาชิกภาพจนถึงปีที่มีอายุครบแปดสิบปีบริบูรณ์ ซึ่งได้หักไว้สำหรับเป็นค่าใช้จ่าย ในการดำเนินงานของกองทุนและหักเข้าบัญชีเงินกองกลางเพื่อสำรองจ่ายเงินบำนาญ

(๓) จำนวนปีที่นำมาคำนวณเงินบำนาญ คือ จำนวนปีตั้งแต่สมาชิกผู้นั้นสิ้นสมาชิกภาพ เพราะอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์ จนถึงปีที่สมาชิกผู้นั้นมีอายุครบแปดสิบปีบริบูรณ์

(๔) จำนวนเดือนที่นำมาคำนวณเงินบำนาญ คือ จำนวนเดือนตั้งแต่สมาชิกผู้นั้นสิ้นสมาชิกภาพ เพราะอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์จนถึงเดือนที่สมาชิกผู้นั้นมีอายุครบแปดสิบปีบริบูรณ์

ให้กำหนดเงินบำนาญขั้นต่ำเป็นจำนวนเท่ากับหกร้อยบาท ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘ สมหมาย ภาษี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๖๙ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติ กองทุนการออมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๔ บัญญัติให้คำนวณเงินบำนาญจากเงินสะสม เงินสมทบ และผลประโยชน์ของเงินสะสมและเงินสมทบที่โอนไปเข้าบัญชีเงินบำนาญตามมาตรา ๔๗ พร้อมกับ ประมาณการเงินผลประโยชน์ที่จะเกิดขึ้นในภายหลังจากเงินในบัญชีเงินบำนาญนั้น ให้เพียงพอกับ การจ่ายเงินบำนาญให้แก่สมาชิกได้จนถึงอายุครบแปดสิบปีบริบูรณ์ และมาตรา ๓๕ แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าว บัญญัติว่า เงินบำนาญขั้นต่ำให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้