มาตรา ๖

ในกรณีอัตราค่าปรับเป็นพินัยอย่างสูงไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐ มีอำนาจปรับเป็นพินัย ดังต่อไปนี้

(ก) กรณีโรงเรียนในระบบ ประเภทอาชีวศึกษา ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๑)

(ข) กรณีโรงเรียนนอกจาก (ก)

(๑) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในกรุงเทพมหานคร ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๔)

(๒) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดสตูล และจังหวัดสงขลา ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๖) ในแต่ละจังหวัด

(๓) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในจังหวัดอื่น นอกจาก กรุงเทพมหานครจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดสตูล และจังหวัดสงขลา ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๗) ในแต่ละจังหวัด

ในกรณีอัตราค่าปรับเป็นพินัยอย่างสูงเกินหนึ่งหมื่นบาท ต้องทำเป็นองค์คณะ ประกอบด้วยเจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓ไม่น้อยกว่าสามคน ให้มีอำนาจปรับเป็นพินัย ดังต่อไปนี้

(ก) กรณีโรงเรียนในระบบ ประเภทอาชีวศึกษา ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๑) เป็นหัวหน้าองค์คณะ และให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๑) ซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐ ตั้งองค์คณะอีกไม่น้อยกว่าสองคนจากข้อ ๓(๒) (๓) หรือ (๑๓)

(ข) กรณีโรงเรียนนอกจาก (ก)

(๑) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในกรุงเทพมหานคร ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๔) เป็นหัวหน้าองค์คณะ และให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๔) ซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐ ตั้งองค์คณะอีกไม่น้อยกว่าสองคนจากข้อ ๓(๕) หรือ (๑๓)

(๒) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดสตูล และจังหวัดสงขลา ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๔) ซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐ กำหนดผู้เป็นหัวหน้าองค์คณะหนึ่งคนจากข้อ ๓(๖) และองค์คณะ อีกไม่น้อยกว่าสองคนจากข้อ ๓(๑๐)(๑๑)(๑๒)หรือ (๑๓)

(๓) ความผิดซึ่งได้เกิด หรืออ้าง หรือเชื่อว่าได้เกิดในจังหวัดอื่น นอกจาก กรุงเทพมหานครจังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดสตูล และจังหวัดสงขลา ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐตามข้อ ๓(๔) ซึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยงานของรัฐ กำหนดผู้เป็นหัวหน้าองค์คณะหนึ่งคน จากข้อ ๓(๗) และองค์คณะอีกไม่น้อยกว่าสองคนจากข้อ ๓(๘) (๙) หรือ (๑๓)