มาตรา ๒

กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นต้นไป

ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ประกันตนซึ่งมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจาก มีเหตุสุดวิสัย มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนตามกฎกระทรวงนี้

ในกรณีมีเหตุสุดวิสัยที่ทำให้ผู้ประกันตนซึ่งมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน ไม่ได้ทำงานหรือนายจ้างไม่ให้ทำงาน และผู้ประกันตนไม่ได้รับค่าจ้างในระหว่างนั้น ให้ผู้ประกันตนดังกล่าว มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานในอัตราร้อยละห้าสิบของค่าจ้างรายวัน โดยให้ได้รับ ตลอดระยะเวลาที่ผู้ประกันตนไม่ได้ทำงานหรือนายจ้างไม่ให้ทำงาน แล้วแต่กรณี แต่รวมกันไม่เกิน หนึ่งร้อยแปดสิบวันต่อเหตุสุดวิสัยแต่ละครั้ง ท้องที่เกิดเหตุสุดวิสัยและระยะเวลาของเหตุสุดวิสัยที่ผู้ประกันตนจะมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทน ตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามที่รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมการประกาศกำหนดโดยคำนึงถึง เขตการให้ความช่วยเหลือผู้ประสบภัยพิบัติกรณีฉุกเฉินที่ทางราชการประกาศกำหนด