arnon.work

กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาความเสียหายจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๓

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ฉบับประกาศ — ยังไม่รวมการแก้ไขภายหลังยังไม่ได้ตรวจสถานะ๒๕๕๓๓ มาตราลำดับ ๑๕ จาก ๑๗ ในกระทรวงพาณิชย์

สถานะบังคับใช้
ยังไม่ได้ตรวจ
ฉบับที่แสดง
ฉบับประกาศ ๒๕๕๓
การแก้ไขภายหลัง
ยังไม่ได้รวม
ลำดับศักดิ์
กฎกระทรวง
ข้อความนี้ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย

ปรารภ

กฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการพิจารณาความเสียหาย จากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔และมาตรา ๑๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติมาตรการ ปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการ เกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ประกอบกับมาตรา ๔๓ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการ กระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

  1. มาตรา ๑

    ในการพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้า สินค้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากปัจจัยทั้งหมดที่เกี่ยวข้อง ซึ่งอย่างน้อยต้องพิจารณาจากปัจจัย ดังต่อไปนี้

    (๑) อัตราและปริมาณของการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากหลักฐานและข้อมูล การเปลี่ยนแปลงของการนำเข้าสินค้านั้น ดังนี้

    (ก) มีปริมาณการนำเข้าของสินค้าที่เห็นได้ว่าเพิ่มขึ้นอย่างชัดแจ้ง หรือ

    (ข) มีการเปลี่ยนแปลงปริมาณการนำเข้าในสัดส่วนที่เพิ่มขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับ ผลผลิตของสินค้าชนิดเดียวกันภายในประเทศ

    (๒) ส่วนแบ่งตลาดของสินค้านำเข้าที่เพิ่มขึ้น ให้พิจารณาจากการเปลี่ยนแปลงอัตราส่วนแบ่งตลาด ของสินค้านำเข้านั้นที่มีต่อตลาดสินค้าโดยรวมภายในประเทศ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๒๘ ก

    (๓) การเปลี่ยนแปลงของระดับการขาย ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณ หรือมูลค่าการขายสินค้าชนิดเดียวกัน

    (๔) การเปลี่ยนแปลงของระดับผลผลิต ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของปริมาณ การผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน

    (๕) การเปลี่ยนแปลงของระดับผลิตภาพ ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลง ของประสิทธิภาพในการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน

    (๖) การเปลี่ยนแปลงของระดับกำลังการผลิตที่ใช้จริง ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลง ของอัตราการใช้กำลังการผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน

    (๗) การเปลี่ยนแปลงของระดับกำไรหรือขาดทุน ให้พิจารณาจากการเพิ่มขึ้นหรือลดลง ของผลกำไรหรือขาดทุนอันเนื่องมาจากการผลิตและจำหน่ายสินค้าชนิดเดียวกัน

    (๘) การเปลี่ยนแปลงของระดับการจ้างงาน ให้พิจารณาจากปริมาณการจ้างแรงงานในการ ผลิตสินค้าชนิดเดียวกัน

  2. มาตรา ๒

    การดำเนินการรวบรวมข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยตามข้อ ๑ ให้แสวงหาข้อมูล จากแหล่งข้อมูล ดังต่อไปนี้

    (๑) หน่วยงานของรัฐ

    (๒) ผู้มีส่วนได้เสีย

    (๓) แหล่งข้อมูลที่เกี่ยวข้องซึ่งเป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปในวงอุตสาหกรรมนั้น

  3. มาตรา ๓

    ข้อมูลที่ใช้ประกอบการพิจารณาเกี่ยวกับปัจจัยตามข้อ ๑ ต้องเป็นข้อมูลที่เป็น ปัจจุบันมากที่สุดและให้ใช้ข้อมูลย้อนหลังได้ไม่เกินห้าปี ให้ไว้ ณวันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๓ พรทิวา นาคาศัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๒๗ ตอนที่ ๒๘ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๖วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติ มาตรการปกป้องจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้น พ.ศ. ๒๕๕๐กำหนดให้การพิจารณาความเสียหายที่เกิดแก่ อุตสาหกรรมภายในอันเนื่องมาจากการนำเข้าสินค้าที่เพิ่มขึ้นเป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ที่มาของตัวบทนี้

ผู้เผยแพร่ไฟล์
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดัชนีกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
ดึงเมื่อ
๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย)
สภาพของตัวบทเทียบกับต้นฉบับ
ตรวจไม่ได้ด้วยวิธีที่มี — ไม่มีฟอนต์ที่เทียบลำดับ glyph ได้ — ตรวจได้แค่ชนิด "ขาดรายการ" ไม่ครอบชนิด "มีรายการแต่ผิด""ไม่พบ" ไม่เท่ากับ "ถูกต้อง" — ทั้งสามวิธีมีจุดบอดที่ประกาศไว้ที่หน้าวิธีทำงาน