พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลแขวงเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๕๘

บรรดาคดีของท้องที่อำเภอจอมทองและอำเภอฮอด ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ใน ศาลแขวงเชียงใหม่ในวันเปิดทำการศาลจังหวัดฮอด ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลแขวงเชียงใหม่ เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๓๐ ก บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลแขวงเชียงใหม่มีคำสั่ง ให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน แล้วแต่กรณี ในวันเปิดทำการศาลจังหวัดฮอด ให้ศาลแขวงเชียงใหม่มีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไป

บรรดาคดีของท้องที่อำเภอกัลยาณิวัฒนา ซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดเชียงใหม่ ในวันที่พระราชกฤษฎีกานี้มีผลใช้บังคับ ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดเชียงใหม่ บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง ซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลจังหวัดเชียงใหม่มีคำสั่ง ให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน แล้วแต่กรณี ในวันที่พระราชกฤษฎีกานี้มีผลใช้บังคับ ให้ศาลจังหวัดเชียงใหม่มีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไป

ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรี เล่ม ๑๓๒ ตอนที่ ๓๐ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากเมื่อได้มีการเปิดทำการ ศาลจังหวัดฮอดแล้ว ศาลแขวงเชียงใหม่ และศาลจังหวัดฮอดจะมีเขตอำนาจทับซ้อนกันในบางท้องที่ คือ อำเภอจอมทองและอำเภอฮอด สมควรตัดท้องที่ที่ทับซ้อนกันออกจากเขตอำนาจศาลแขวงเชียงใหม่ โดยให้คดีที่อยู่ในเขตท้องที่อำเภอจอมทองและอำเภอฮอดอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดฮอดเพียงแห่งเดียว เพื่อไม่ให้ประชาชนสับสนในเรื่องเขตอำนาจศาลและได้รับความสะดวกในการพิจารณาพิพากษาคดี ประกอบกับ ในปัจจุบันได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองท้องที่ในเขตอำนาจศาลแขวงเชียงใหม่ กล่าวคือ มีการยกฐานะ กิ่งอำเภอดอยหล่อ อำเภอจอมทอง ขึ้นเป็นอำเภอดอยหล่อ ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่วาง อำเภอสันป่าตอง ขึ้นเป็นอำเภอแม่วาง ยกฐานะกิ่งอำเภอแม่ออน อำเภอสันกำแพง ขึ้นเป็นอำเภอแม่ออน และยกฐานะ กิ่งอำเภอเวียงแหง อำเภอเชียงดาว ขึ้นเป็นอำเภอเวียงแหง สมควรเพิ่มท้องที่อำเภอดอยหล่อ อำเภอแม่วาง อำเภอแม่ออน และอำเภอเวียงแหงในเขตอำนาจศาลแขวงเชียงใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลง เขตการปกครองท้องที่ดังกล่าว อีกทั้งสมควรขยายเขตอำนาจศาลแขวงเชียงใหม่ให้ครอบคลุมท้องที่อำเภอ กัลยาณิวัฒนาด้วย เพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีเป็นไปโดยสะดวกและรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้อง ตราพระราชกฤษฎีกานี้