มาตรา ๔

ในพระราชบัญญัตินี้ “คนต9างดาว”หมายความว9าบุคคลธรรมดาซึ่งไม9มีสัญชาติไทย “พาหนะ”หมายความว9ายานพาหนะหรือสัตว0พาหนะหรือสิ่งอื่นใดที่อาจนำบุคคล จากที่แห9งหนึ่งไปยังอีกแห9งหนึ่ง “เจาของพาหนะ”หมายความรวมถึงตัวแทนเจาของผูเช9า ตัวแทนผูเช9า ผูครอบครอง หรือตัวแทนผูครอบครองพาหนะแลวแต9กรณี “ผูควบคุมพาหนะ”หมายความว9านายเรือหรือผูรับผิดชอบในการควบคุมพาหนะ ราชกิจจานุเบกษาเล9ม ๙๖/ตอนที่๒๘/ฉบับพิเศษหนา๔๕/๑มีนาคม๒๕๒๒ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา “คนประจำพาหนะ”หมายความว9าผูซึ่งมีตำแหน9งหนาที่ประจำหรือทำงานประจำ พาหนะและเพื่อประโยชน0แห9งพระราชบัญญัตินี้ ใหหมายความรวมถึงผูควบคุมพาหนะซึ่งขับขี่ พาหนะโดยไม9มีคนประจำพาหนะ “คนโดยสาร”หมายความว9า ผูซึ่งเดินทางโดยพาหนะไม9ว9าในกรณีใด ๆนอกจาก ผูควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะ “คนเขาเมือง” หมายความว9าคนต9างดาวซึ่งเขามาในราชอาณาจักร “แพทย0ตรวจคนเขาเมือง”หมายความว9าแพทย0ซึ่งอธิบดีแต9งตั้งเพื่อปฏิบัติการตาม พระราชบัญญัตินี้ “เจาบาน” หมายความว9า ผูซึ่งเป1นหัวหนาครอบครองบานในฐานะเป1นเจาของ ผูเช9า หรือในฐานะอื่นใด ตามกฎหมายว9าดวยการทะเบียนราษฎร “เคหสถาน”หมายความว9าที่ซึ่งใชเป1นที่อยู9อาศัย เช9น เรือน โรง เรือ หรือแพซึ่งคน อยู9อาศัย และใหหมายความรวมถึงบริเวณของที่ซึ่งใชเป1นที่อยู9อาศัยนั้นดวย จะมีรั้วลอมหรือไม9ก็ตาม ตามประมวลกฎหมายอาญา “โรงแรม”หมายความว9าบรรดาสถานที่ทุกชนิดที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรับสินจางสำหรับคน เดินทางหรือบุคคลที่ประสงค0จะหาที่อยู9หรือที่พักชั่วคราว ตามกฎหมายว9าดวยโรงแรม “ผูจัดการโรงแรม”หมายความว9า บุคคลผูควบคุมหรือจัดการโรงแรมตามกฎหมาย ว9าดวยโรงแรม “คณะกรรมการ”หมายความว9าคณะกรรมการพิจารณาคนเขาเมือง “พนักงานเจาหนาที่” หมายความว9าเจาพนักงานซึ่งรัฐมนตรีแต9งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ “อธิบดี” หมายความว9าอธิบดีกรมตำรวจ “รัฐมนตรี”หมายความว9ารัฐมนตรีผูรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้