พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒

พาหนะใดที่เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักร เจาของ พาหนะหรือผูควบคุมพาหนะตองแจงกำหนดวันและเวลาที่พาหนะจะเขามาถึงหรือจะออกจากเขตท9า สถานี หรือทองที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงต9อพนักงานเจาหนาที่ ณที่ทำการตรวจคนเขา เมืองซึ่งควบคุมเขตท9า สถานี หรือทองที่นั้น ภายในกำหนดเวลาที่พนักงานเจาหนาที่ประกาศไว ในกรณีที่ไม9สามารถปฏิบัติตามวรรคหนึ่งได ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะ ไปแจงดวยตนเองต9อพนักงานเจาหนาที่ณที่ทำการตรวจคนเขาเมืองที่ใกลที่สุดโดยมิชักชา การแจงตามความในมาตรานี้ ถารัฐมนตรีเห็นสมควรจะใหยกเวนไม9ตองปฏิบัติหรือ ใหปฏิบัติภายใตเงื่อนไขอย9างใดแก9พาหนะใดก็ได

พาหนะใดที่เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักร เจาของ พาหนะหรือผูควบคุมพาหนะตองยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงและผ9านการตรวจของ พนักงานเจาหนาที่ ณที่และภายใตเงื่อนไขที่อธิบดีประกาศกำหนด ในกรณีที่มีเหตุจำเป1นตองทำการตรวจณที่อื่นนอกจากที่อธิบดีประกาศกำหนดตาม วรรคหนึ่ง ตองไดรับอนุญาตจากอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ที่อธิบดีมอบหมาย สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

เพื่อประโยชน0ในการตรวจ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะที่ เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักรมีหนาที่ปฏิบัติดังต9อไปนี้

(๑) มิใหคนโดยสารหรือคนประจำพาหนะไปเสียจากพาหนะหรือสถานที่ที่จัดไว ดวยความเห็นชอบของพนักงานเจาหนาที่ จนกว9าจะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ เวนแต9กรณี ที่ผูควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะเป1นคนคนเดียวกัน ใหบุคคลนั้นออกไปจากพาหนะเพื่อไป แจงต9อพนักงานเจาหนาที่ตามมาตรา ๒๕ในฐานะเป1นผูควบคุมพาหนะได ถาคนโดยสารหรือคนประจำพาหนะดังกล9าวขัดขืนหรือก9อความวุ9นวายใหนำมาตรา ๒๙วรรคสองมาใชบังคับโดยอนุโลม ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามวรรคนี้ใหเจาของพาหนะ หรือผูควบคุมพาหนะเป1นผูเสีย

(๒) ยื่นบัญชีคนโดยสารและบัญชีคนประจำพาหนะรวมทั้งผูควบคุมพาหนะต9อ พนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงและภายในเวลาที่อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ประกาศกำหนด

(๓) ใหความสะดวกแก9พนักงานเจาหนาที่ในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ความในมาตรานี้ใหใชบังคับแก9เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะซึ่งนำพาหนะมา จากหรือไปยังชายแดนที่เป1นทางต9อเนื่องกับประเทศอื่นและรับคนโดยสารซึ่งเขามาในราชอาณาจักร หรือรับคนโดยสารไปส9งที่ชายแดนเพื่อออกไปนอกราชอาณาจักร ทั้งนี้ เฉพาะที่เกี่ยวกับคนโดยสาร ซึ่งเดินทางเขามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรเท9านั้น

ในระหว9างที่ยังอยู9ในราชอาณาจักร ถามีการเพิ่มหรือลด หรือเปลี่ยนคน ประจำพาหนะที่เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักรหรือคนประจำพาหนะดังกล9าวผูใดจะไม9 กลับออกไปนอกราชอาณาจักร ใหเจาของพาหนะหรือในกรณีที่ไม9มีเจาของพาหนะอยู9ใน ราชอาณาจักรใหผูควบคุมพาหนะแจงแก9พนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที่คนประจำพาหนะจะไม9กลับออกไปดังกล9าวในวรรคหนึ่งและคนประจำ พาหนะนั้นเป1นคนต9างดาวใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะแลวแต9กรณี นำบุคคลผูนั้นไปมอบ แก9พนักงานเจาหนาที่โดยมิชักชา ถาคนประจำพาหนะตามวรรคสองขัดขืนไม9ยอมใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะแลวแต9กรณี ปฏิบัติตามวรรคสองใหนำมาตรา ๒๙วรรคสอง มาใชบังคับโดยอนุโลม ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามวรรคนี้ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะเป1นผูเสีย

เมื่อพนักงานเจาหนาที่ตรวจพบคนต9างดาวผูใดมีลักษณะตองหามมิให เขามาในราชอาณาจักรหรือมีเหตุอันควรสงสัยว9าเป1นผูมีลักษณะตองหามมิใหเขามาในราชอาณาจักร พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะจัดการควบคุมคนต9างดาวผูนั้น ไวในพาหนะหรือใหส9งตัวไปยังสถานที่ใดเพื่อพนักงานเจาหนาที่จะไดควบคุมไวตรวจสอบหรือใหส9ง ตัวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร ในกรณีที่คนต9างดาวตามวรรคหนึ่งขัดขืนหรือก9อความวุ9นวาย เจาของพาหนะหรือ ผูควบคุมพาหนะหรือผูแทนอาจขอใหพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจควบคุมหรือจับกุมคนต9างดาว ผูนั้นไว ถาไม9สามารถจะขอความช9วยเหลือจากพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจไดทันท9วงที ใหมี สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา อำนาจจับคนต9างดาวผูนั้นไดเอง แลวส9งตัวไปยังพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจ และใหพนักงาน ฝSายปกครองหรือตำรวจนั้นรีบจัดส9งตัวไปยั่เพื่อดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้ ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามมาตรานี้ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะเป1นผูเสีย

ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว9า มีการฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะหยุดพาหนะหรือนำพาหนะ ไปยังที่ใดที่หนึ่งตามที่จำเป1นเพื่อการตรวจ การสั่งตามวรรคหนึ่งจะกระทำโดยใชสัญญาณหรือวิธีอื่นใดอันเป1นที่เขาใจกันก็ได

พาหนะใดที่เขามาในราชอาณาจักรนับแต9เวลาที่พาหนะนั้นผ9านเขามา ในราชอาณาจักรแลวจนกว9าพนักงานเจาหนาที่จะทำการตรวจเสร็จ หามมิใหผูใดซึ่งมิใช9เจาพนักงานที่ มีหนาที่เกี่ยวของกับพาหนะนั้น ขึ้นไปบนพาหนะหรือนำพาหนะอื่นเขาเทียบหรือเขาไปในบริเวณหรือ สถานที่ที่จัดไวเพื่อการตรวจ ทั้งนี้ เวนแต9จะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ หามมิใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะยินยอมหรือละเลยใหผูใดกระทำการ ตามวรรคหนึ่ง

พาหนะใดที่จะออกไปนอกราชอาณาจักร ในระหว9างที่พนักงาน เจาหนาที่ทำการตรวจหรือหลังจากที่พนักงานเจาหนาที่ไดทำการตรวจแลว แต9พาหนะนั้นยังอยู9ใน ราชอาณาจักรหามมิใหผูใดซึ่งมิใช9เจาพนักงานที่มีหนาที่เกี่ยวของกับพาหนะนั้น ขึ้นไปบนพาหนะ หรือนำพาหนะอื่นเขาเทียบ ทั้งนี้ เวนแต9จะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ ความในวรรคหนึ่งใหนำมาใชบังคับเกี่ยวกับบริเวณหรือสถานที่ที่จัดไวเพื่อการตรวจ ในระหว9างผูซึ่งจะออกไปนอกราชอาณาจักรยังมิไดขึ้นไปบนพาหนะดวย หามมิใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะยินยอมหรือละเลยใหผูใดกระทำการ ตามมาตรานี้

ในกรณีที่พนักงานเจาหนาที่ ตองกระทำการตรวจพาหนะนอกเวลา ราชการหรือตองไปทำการตรวจพาหนะ ณที่อื่น นอกจากที่อธิบดีประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง หรือตองไปนอกสถานที่ทำการเพื่อควบคุมพาหนะไวหรือตองรอเพื่อตรวจพาหนะอันมิใช9 ความผิดของพนักงานเจาหนาที่ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะนั้นเสียเงินค9าทำการและ ค9าใชจ9ายอื่น ๆตามที่กำหนดในกฎกระทรวง