มาตรา ๓๒

ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว9า มีการฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะหยุดพาหนะหรือนำพาหนะ ไปยังที่ใดที่หนึ่งตามที่จำเป1นเพื่อการตรวจ การสั่งตามวรรคหนึ่งจะกระทำโดยใชสัญญาณหรือวิธีอื่นใดอันเป1นที่เขาใจกันก็ได

พาหนะใดที่เขามาในราชอาณาจักรนับแต9เวลาที่พาหนะนั้นผ9านเขามา ในราชอาณาจักรแลวจนกว9าพนักงานเจาหนาที่จะทำการตรวจเสร็จ หามมิใหผูใดซึ่งมิใช9เจาพนักงานที่ มีหนาที่เกี่ยวของกับพาหนะนั้น ขึ้นไปบนพาหนะหรือนำพาหนะอื่นเขาเทียบหรือเขาไปในบริเวณหรือ สถานที่ที่จัดไวเพื่อการตรวจ ทั้งนี้ เวนแต9จะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ หามมิใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะยินยอมหรือละเลยใหผูใดกระทำการ ตามวรรคหนึ่ง

ในกรณีที่พนักงานเจาหนาที่ ตองกระทำการตรวจพาหนะนอกเวลา ราชการหรือตองไปทำการตรวจพาหนะ ณที่อื่น นอกจากที่อธิบดีประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง หรือตองไปนอกสถานที่ทำการเพื่อควบคุมพาหนะไวหรือตองรอเพื่อตรวจพาหนะอันมิใช9 ความผิดของพนักงานเจาหนาที่ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะนั้นเสียเงินค9าทำการและ ค9าใชจ9ายอื่น ๆตามที่กำหนดในกฎกระทรวง