มาตรา ๓๑

เมื่อพนักงานเจาหนาที่ตรวจพบคนต9างดาวผูใดมีลักษณะตองหามมิให เขามาในราชอาณาจักรหรือมีเหตุอันควรสงสัยว9าเป1นผูมีลักษณะตองหามมิใหเขามาในราชอาณาจักร พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะจัดการควบคุมคนต9างดาวผูนั้น ไวในพาหนะหรือใหส9งตัวไปยังสถานที่ใดเพื่อพนักงานเจาหนาที่จะไดควบคุมไวตรวจสอบหรือใหส9ง ตัวกลับออกไปนอกราชอาณาจักร ในกรณีที่คนต9างดาวตามวรรคหนึ่งขัดขืนหรือก9อความวุ9นวาย เจาของพาหนะหรือ ผูควบคุมพาหนะหรือผูแทนอาจขอใหพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจควบคุมหรือจับกุมคนต9างดาว ผูนั้นไว ถาไม9สามารถจะขอความช9วยเหลือจากพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจไดทันท9วงที ใหมี สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา อำนาจจับคนต9างดาวผูนั้นไดเอง แลวส9งตัวไปยังพนักงานฝSายปกครองหรือตำรวจ และใหพนักงาน ฝSายปกครองหรือตำรวจนั้นรีบจัดส9งตัวไปยั่เพื่อดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้ ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามมาตรานี้ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะเป1นผูเสีย

ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว9า มีการฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะหยุดพาหนะหรือนำพาหนะ ไปยังที่ใดที่หนึ่งตามที่จำเป1นเพื่อการตรวจ การสั่งตามวรรคหนึ่งจะกระทำโดยใชสัญญาณหรือวิธีอื่นใดอันเป1นที่เขาใจกันก็ได

พาหนะใดที่จะออกไปนอกราชอาณาจักร ในระหว9างที่พนักงาน เจาหนาที่ทำการตรวจหรือหลังจากที่พนักงานเจาหนาที่ไดทำการตรวจแลว แต9พาหนะนั้นยังอยู9ใน ราชอาณาจักรหามมิใหผูใดซึ่งมิใช9เจาพนักงานที่มีหนาที่เกี่ยวของกับพาหนะนั้น ขึ้นไปบนพาหนะ หรือนำพาหนะอื่นเขาเทียบ ทั้งนี้ เวนแต9จะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ ความในวรรคหนึ่งใหนำมาใชบังคับเกี่ยวกับบริเวณหรือสถานที่ที่จัดไวเพื่อการตรวจ ในระหว9างผูซึ่งจะออกไปนอกราชอาณาจักรยังมิไดขึ้นไปบนพาหนะดวย หามมิใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะยินยอมหรือละเลยใหผูใดกระทำการ ตามมาตรานี้

ในกรณีที่พนักงานเจาหนาที่ ตองกระทำการตรวจพาหนะนอกเวลา ราชการหรือตองไปทำการตรวจพาหนะ ณที่อื่น นอกจากที่อธิบดีประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง หรือตองไปนอกสถานที่ทำการเพื่อควบคุมพาหนะไวหรือตองรอเพื่อตรวจพาหนะอันมิใช9 ความผิดของพนักงานเจาหนาที่ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะนั้นเสียเงินค9าทำการและ ค9าใชจ9ายอื่น ๆตามที่กำหนดในกฎกระทรวง