มาตรา ๒๙

เพื่อประโยชน0ในการตรวจ ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะที่ เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักรมีหนาที่ปฏิบัติดังต9อไปนี้

(๑) มิใหคนโดยสารหรือคนประจำพาหนะไปเสียจากพาหนะหรือสถานที่ที่จัดไว ดวยความเห็นชอบของพนักงานเจาหนาที่ จนกว9าจะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ เวนแต9กรณี ที่ผูควบคุมพาหนะและคนประจำพาหนะเป1นคนคนเดียวกัน ใหบุคคลนั้นออกไปจากพาหนะเพื่อไป แจงต9อพนักงานเจาหนาที่ตามมาตรา ๒๕ในฐานะเป1นผูควบคุมพาหนะได ถาคนโดยสารหรือคนประจำพาหนะดังกล9าวขัดขืนหรือก9อความวุ9นวายใหนำมาตรา ๒๙วรรคสองมาใชบังคับโดยอนุโลม ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามวรรคนี้ใหเจาของพาหนะ หรือผูควบคุมพาหนะเป1นผูเสีย

(๒) ยื่นบัญชีคนโดยสารและบัญชีคนประจำพาหนะรวมทั้งผูควบคุมพาหนะต9อ พนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงและภายในเวลาที่อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ประกาศกำหนด

(๓) ใหความสะดวกแก9พนักงานเจาหนาที่ในการปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ความในมาตรานี้ใหใชบังคับแก9เจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะซึ่งนำพาหนะมา จากหรือไปยังชายแดนที่เป1นทางต9อเนื่องกับประเทศอื่นและรับคนโดยสารซึ่งเขามาในราชอาณาจักร หรือรับคนโดยสารไปส9งที่ชายแดนเพื่อออกไปนอกราชอาณาจักร ทั้งนี้ เฉพาะที่เกี่ยวกับคนโดยสาร ซึ่งเดินทางเขามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรเท9านั้น

ในระหว9างที่ยังอยู9ในราชอาณาจักร ถามีการเพิ่มหรือลด หรือเปลี่ยนคน ประจำพาหนะที่เขามาในหรือที่จะออกไปนอกราชอาณาจักรหรือคนประจำพาหนะดังกล9าวผูใดจะไม9 กลับออกไปนอกราชอาณาจักร ใหเจาของพาหนะหรือในกรณีที่ไม9มีเจาของพาหนะอยู9ใน ราชอาณาจักรใหผูควบคุมพาหนะแจงแก9พนักงานเจาหนาที่ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง ในกรณีที่คนประจำพาหนะจะไม9กลับออกไปดังกล9าวในวรรคหนึ่งและคนประจำ พาหนะนั้นเป1นคนต9างดาวใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะแลวแต9กรณี นำบุคคลผูนั้นไปมอบ แก9พนักงานเจาหนาที่โดยมิชักชา ถาคนประจำพาหนะตามวรรคสองขัดขืนไม9ยอมใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุม พาหนะแลวแต9กรณี ปฏิบัติตามวรรคสองใหนำมาตรา ๒๙วรรคสอง มาใชบังคับโดยอนุโลม ค9าใชจ9ายเกี่ยวกับการปฏิบัติการตามวรรคนี้ใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะเป1นผูเสีย

ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยว9า มีการฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้ ให พนักงานเจาหนาที่มีอำนาจสั่งใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะหยุดพาหนะหรือนำพาหนะ ไปยังที่ใดที่หนึ่งตามที่จำเป1นเพื่อการตรวจ การสั่งตามวรรคหนึ่งจะกระทำโดยใชสัญญาณหรือวิธีอื่นใดอันเป1นที่เขาใจกันก็ได

พาหนะใดที่เขามาในราชอาณาจักรนับแต9เวลาที่พาหนะนั้นผ9านเขามา ในราชอาณาจักรแลวจนกว9าพนักงานเจาหนาที่จะทำการตรวจเสร็จ หามมิใหผูใดซึ่งมิใช9เจาพนักงานที่ มีหนาที่เกี่ยวของกับพาหนะนั้น ขึ้นไปบนพาหนะหรือนำพาหนะอื่นเขาเทียบหรือเขาไปในบริเวณหรือ สถานที่ที่จัดไวเพื่อการตรวจ ทั้งนี้ เวนแต9จะไดรับอนุญาตจากพนักงานเจาหนาที่ หามมิใหเจาของพาหนะหรือผูควบคุมพาหนะยินยอมหรือละเลยใหผูใดกระทำการ ตามวรรคหนึ่ง