มาตรา ๔๖

หามมิใหคนต9างดาวผูใดเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรถาปรากฏว9า

(๑) เป1นผูเคยไดรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาของศาลไทยหรือคำสั่งที่ชอบดวย กฎหมายหรือคำพิพากษาของศาลต9างประเทศ เวนแต9เป1นโทษสำหรับความผิดลหุโทษหรือความผิด อันไดกระทำโดยประมาทหรือความผิดที่ยกเวนไวในกฎกระทรวง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

(๒) เป1นผูไม9สามารถประกอบการหาเลี้ยงชีพได เพราะกายพิการหรือจิตฟ4[นเฟTอนไม9 สมประกอบหรือมีโรคอย9างใดอย9างหนึ่งตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ความใน(๒) มิใหใชบังคับแก9คนต9างดาวผูเป1นบิดา มารดาสามี ภริยา หรือบุตรของ บุคคลซึ่งมีภูมิลำเนาอยู9ในราชอาณาจักรและมีฐานะที่จะเลี้ยงดูซึ่งกันและกันได

คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราว หากประสงค0จะมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรใหยื่นคำขอตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงณที่ทำการ ตรวจคนเขาเมืองในทองที่ที่ตนอยู9 ในกรณีที่ทองที่นั้นไม9มีที่ทำการตรวจคนเขาเมือง ใหยื่นคำขอ ณที่ทำการตรวจคนเขาเมืองที่ใกลเคียง เมื่อคณะกรรมการพิจารณาแลวเห็นว9ายังไม9เกินจำนวนที่ รัฐมนตรีประกาศตามมาตรา ๔๐หรือจำนวนตามมาตรา ๔๓แลวแต9กรณี หรือเป1นบุคคลตามมาตรา ๔๒และไม9เป1นผูตองหามตามมาตรา ๔๔แลว จะอนุญาตใหคนต9างดาวผูนั้นมีถิ่นที่อยู9ใน ราชอาณาจักรโดยความเห็นชอบของรัฐมนตรีก็ได คนต9างดาวซึ่งไดยื่นคำขอเพื่อมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรหากกำหนดระยะเวลาที่ ไดรับอนุญาตใหอยู9ในราชอาณาจักรเป1นการชั่วคราวจะสิ้นสุดลงในระหว9างการพิจารณา คนต9างดาว ผูนั้นอาจยื่นคำขอ ณที่ทำการตรวจคนเขาเมืองแห9งเดียวกันนั้น เพื่ออยู9ในราชอาณาจักรต9อไปจนถึง วันไดรับทราบผลการพิจารณาใหคณะกรรมการหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายมี อำนาจอนุญาตไดการอนุญาตนี้ คณะกรรมการหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งคณะกรรมการมอบหมายจะ กำหนดเงื่อนไขประการใดก็ได การยื่นคำขออนุญาตตามวรรคหนึ่ง ใหเสียค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดใน กฎกระทรวง

คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรจะตองขอรับ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9จากอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายไวเป1นหลักฐาน ภายในเวลา สามสิบวันนับแต9วันที่ไดรับแจงจากพนักงานเจาหนาที่เป1นลายลักษณ0อักษร ที่คนต9างดาวอายุต่ำกว9าสิบสองป2ไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในนามของคนต9างดาวผูนั้น ในการนี้ อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะออกใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหต9างหาก หรือรวมกันกับ ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองก็ได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ถาไม9ขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการอาจสั่งระงับ การอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรเสียได เช9นนี้การผ9อนผันใหอยู9ในราชอาณาจักรตาม มาตรา ๔๑วรรคหาหรือมาตรา ๔๕วรรคสองเป1นอันสิ้นสุด ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและหลักเกณฑ0ที่กำหนดใน กฎกระทรวง

ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหใชไดตลอดไป แต9ถาผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ได เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรแลว ใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นเป1นอันใชไม9ไดต9อไป เวนแต9ก9อนที่จะ เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไดนำใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไปใหพนักงานเจาหนาที่ ทำหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกตามมาตรา ๕๐ในกรณีเช9นนี้ หาก คนต9างดาวผูนั้นกลับเขามาในราชอาณาจักรภายในหนึ่งป2นับแต9วันที่พนักงานเจาหนาที่ทำหลักฐานให และไม9เป1นผูที่มีลักษณะตองหามตามมาตรา ๑๒หรือมาตรา ๔๔ใหใบสำคัญถิ่นที่อยู9นั้นคงใชไดต9อไป บทบัญญัติในมาตรา ๑๒เฉพาะความใน

(๑) ในส9วนที่เกี่ยวกับการตรวจลงตรา หนังสือเดินทางหรือเอกสารใชแทนหนังสือเดินทาง และความใน(๒)

(๓) และ(๔) มิใหนำมาใชบังคับ แก9กรณีตามวรรคหนึ่ง