มาตรา ๕๙
แก้ไขข้อความที่แปลงจาก PDF ผิด เมื่อ ๒ พฤศจิกายน ๒๕๖๙ · ๒๑ จุด
หมวด ๗ เบ็ดเตล็ด
มาตรา ๕๗–๖๐ · ๔ มาตรา
เพื่อประโยชน0แห9งพระราชบัญญัตินี้ ผูใดอางว9าเป1นคนมีสัญชาติไทย ถา ไม9ปรากฏหลักฐานอันเพียงพอที่พนักงานเจาหนาที่จะเชื่อถือไดว9าเป1นคนมีสัญชาติไทย ใหสันนิษฐาน ไวก9อนว9าผูนั้นเป1นคนต9างดาวจนกว9าผูนั้นจะพิสูจน0ไดว9าตนมีสัญชาติไทย การพิสูจน0ตามวรรคหนึ่ ง ใหยื่นคำขอต9อพนักงานเจาหนาที่ ตามแบบและเสีย ค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง หากผูนั้นไม9พอใจคำสั่งของพนักงานเจาหนาที่จะรองขอ ต9อศาลใหพิจารณาก็ได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ในกรณีที่มีการรองขอต9อศาล เมื่อไดรับคำรองขอแลว ใหศาลแจงต9อพนักงานอัยการ พนักงานอัยการมีสิทธิที่จะโตแยงคัดคานได
คนต9างดาวผูใดไม9มีหลักฐานการเขามาในราชอาณาจักรโดยถูกตองตาม มาตรา ๑๒(๑) หรือไม9มีใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามพระราชบัญญัตินี้ และทั้งไม9มีใบสำคัญประจำตัวตาม กฎหมายว9าดวยการทะเบียนคนต9างดาว ใหสันนิษฐานไวก9อนว9าคนต9างดาวผูนั้นเขามาใน ราชอาณาจักรโดยฝSาฝTนพระราชบัญญัตินี้
ใหอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายมีอำนาจหนาที่ทำ การจับกุมและปราบปรามผูกระทำผิดต9อพระราชบัญญัตินี้ โดยใหมีอำนาจออกหมายเรียก หมายจับ หรือหมายคน หรือจับคนหรือควบคุมและใหมีอำนาจสอบสวนคดีความผิดต9อพระราชบัญญัตินี้ เช9นเดียวกับพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
ในเขตทองที่ใด รัฐมนตรีเห็นเป1นการสมควรที่จะยกเวนค9าธรรมเนียม อย9างใดอย9างหนึ่งตามพระราชบัญญัตินี้ ใหรัฐมนตรีมีอำนาจกระทำไดโดยประกาศในราชกิจจา นุเบกษา
ฉบับรวมการแก้ไข · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙