พระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓

ในกรณีที่ผู(ประกันตนประสบอันตรายหรือเจ็บปSวยอันมิใช6เนื่องจากการ ทำงาน ให(ผู(ประกันตนมีสิทธิได(รับเงินทดแทนการขาดรายได(ในอัตราร(อยละห(าสิบของค6าจ(างตาม มาตรา ๕๗สำหรับการที่ผู(ประกันตนต(องหยุดงานเพื่อการรักษาพยาบาลตามคำสั่งของแพทยFครั้งหนึ่ง ไม6เกินเก(าสิบวัน และในระยะเวลาหนึ่งป/ปฏิทินต(องไม6เกินหนึ่งร(อยแปดสิบวัน เว(นแต6การเจ็บปSวย ด(วยโรคเรื้อรังตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ก็ให(มีสิทธิได(รับเงินทดแทนการขาดรายได(เกินหนึ่งร(อย แปดสิบวันแต6ไม6เกินสามร(อยหกสิบห(าวัน ระยะเวลาได(รับเงินทดแทนการขาดรายได(ให(เริ่มนับแต6วันแรกที่ต(องหยุดงานตาม คำสั่งของแพทยFจนถึงวันสุดท(ายที่แพทยFกำหนดให(หยุดงาน หรือจนถึงวันสุดท(ายที่หยุดงานในกรณี ผู(ประกันตนกลับเข(าทำงานก6อนครบกำหนดเวลาตามคำสั่งของแพทยFแต6ไม6เกินระยะเวลาที่กำหนด ในวรรคหนึ่ง ในกรณีที่ผู(ประกันตนมีสิทธิได(รับค6าจ(างจากนายจ(าง ในระหว6างหยุดงานเพื่อการ รักษาพยาบาลตามกฎหมายว6าด(วยการคุ(มครองแรงงานหรือมีสิทธิตามระเบียบข(อบังคับเกี่ยวกับการ ทำงาน สัญญาจ(างแรงงาน หรือข(อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ(าง แล(วแต6กรณี ผู(ประกันตนไม6มีสิทธิ ได(รับเงินทดแทนตามวรรคหนึ่งจนกว6าสิทธิได(รับเงินค6าจ(างนั้นได(สิ้นสุดลงจึงจะมีสิทธิได(รับเงินทดแทน ดังกล6าวเท6าระยะเวลาที่คงเหลือและถ(าเงินค6าจ(างที่ได(รับจากนายจ(างในกรณีใดน(อยกว6าเงินทดแทน การขาดรายได(จากกองทุนผู(ประกันตนมีสิทธิได(รับเงินทดแทนจากกองทุนในส6วนที่ขาดด(วย