มาตรา ๓๓

โฉนดที่ดินหรือหนังสือรับรอง ห้ามโอน การทำประโยชน์ที่ได้ออกสืบเนื่องมาจากใบจองตาม มาตรา ๓๐และมาตรา ๓๓ห้ามมิให้ผู้ได้มาซึ่งสิทธิในที่ดิน ดังกล่าวโอนที่ดินนั้นให้แก่ผู้อื่นในกรณีดังต่อไปนี้

(๑) ถ้าเป็นกรณีที่ได้ออกใบจองในหรือหลัง ห้ามโอน๑๐ปี วันที่ ๑๔ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๑๕ห้ามโอนภายใน กำหนดสิบปีนับแต่วันได้รับโฉนดที่ดินหรือหนังสือ รับรองการทำประโยชน์ (๒)ถ้าเป็นกรณีที่ได้ออกใบจองก่อนวันที่๑๔ ห้ามโอน๕ปี ธันวาคมพ.ศ.๒๕๑๕เฉพาะที่รัฐให้การช่วยเหลือใน ด้านสาธารณูปโภคและอื่นๆเนื่องจากการจัดที่ดิน ห้ามโอนภายในกำหนดห้าปี นับแต่วันได้รับโฉนด ที่ดินหรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ ข้อยกเว้น ๒๐ ที่ดินนั้นตกทอดทางมรดกหรือโอนให้แก่ทบวง การห้ามโอน การเมืององค์การของรัฐบาลตามกฎหมายว่าด้วยการ จัดตั้งองค์การของรัฐบาล รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นโดย พระราชบัญญัติหรือโอนให้แก่สหกรณ์เพื่อชำระหนี้ โดยได้รับอนุมัติจากนายทะเบียนสหกรณ์ ภายในกำหนดเวลาห้ามโอนตามวรรคหนึ่ง ห้ามบังคับคดี ที่ดินนั้นไม่อยู่ในข่ายแห่งการบังคับคดี

บุคคลใดเข้าครอบครองที่ดินตาม การสั่งขาดสิทธิ นัยแห่งบทบัญญัติมาตรา ๓๐ไม่ปฏิบัติตามระเบียบ ในที่ดินที่จัดให้ ข้อบังคับ ข้อกำหนดหรือเงื่อนไขของคณะกรรมการ อธิบดีมีอำนาจสั่งให้บุคคลนั้นออกไปจากที่ดินนั้นได้ และนับตั้งแต่วันได้รับคำสั่ง ให้บุคคลนั้นขาดสิทธิอัน จะพึงได้ตามระเบียบข้อบังคับทั้งหลายทันที ถ้าบุคคลนั้นไม่พอใจคำสั่งดังกล่าวในวรรค การอุทธรณ์คำสั่ง ก่อนก็มีสิทธิยื่นอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีได้ภายในกำหนด สามสิบวันนับแต่วันได้รับคำสั่ง แต่ถ้ารัฐมนตรีมิได้ วินิจฉัยสั่งการภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่วันได้รับ อุทธรณ์ให้ถือว่ารัฐมนตรีสั่งให้มีสิทธิครอบครองใน ที่ดินนั้นต่อไป แต่จะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับ ข้อกำหนดและเงื่อนไขของคณะกรรมการตามเดิม คำสั่งเป็นที่สุด คำสั่งของรัฐมนตรีให้ถือเป็นที่สุด