มาตรา ๔ ทวิ

บุคคลย่อมมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินใน ที่ดินเอกชน (กรรมสิทธิ์ในที่ดิน) กรณีต่อไปนี้ (๑)ได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามบทกฎหมายก่อน วันที่ประมวลกฎหมายนี้ใช้บังคับหรือได้มาซึ่งโฉนด ที่ดินตามบทแห่งประมวลกฎหมายนี้ (๒)ได้มาซึ่งกรรมสิทธิ์ตามกฎหมายว่าด้วย การจัดที่ดินเพื่อการครองชีพหรือกฎหมายอื่น

ภายใต้บังคับมาตรา ๖บุคคลใด ที่ดินเอกชน ได้มาซึ่งสิทธิครอบครองในที่ดิน ก่อนวันที่ประมวล (สิทธิครอบครอง) กฎหมายนี้ใช้บังคับให้มีสิทธิครอบครองสืบไปและให้ คุ้มครองตลอดถึงผู้รับโอนด้วย

ผู้ใดมีความประสงค์เวนคืนสิทธิใน เวนคืนสิทธิ ๕ กุมภาพันธ์พุทธศักราช๒๕๑๕ ๑๒ ที่ดินให้แก่รัฐให้ยื่นคำขอเวนคืนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ ให้แก่รัฐ ตามมาตรา ๗๑

นับตั้งแต่วันที่ประกาศของคณะ การทอดทิ้งไม่ทำ ปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับบุคคลใดมีสิทธิในที่ดินตามโฉนด ประโยชน์ ที่ดินหรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์หากบุคคล นั้นทอดทิ้งไม่ทำประโยชน์ในที่ดินหรือปล่อยที่ดินให้ เป็นที่รกร้างว่างเปล่าเกินกำหนดเวลาดังต่อไปนี้

(๑) สำหรับที่ดินที่มีโฉนดที่ดินเกินสิบปี - กรณีโฉนด ติดต่อกัน (๒)สำหรับที่ดินที่มีหนังสือรับรองการทำ -กรณีหนังสือรับรอง การทำประโยชน์ ประโยชน์เกินห้าปีติดต่อกัน ให้ถือว่าเจตนาสละสิทธิในที่ดินเฉพาะส่วนที่ การดำเนินการ ทอดทิ้งไม่ทำประโยชน์หรือที่ปล่อยให้เป็นที่รกร้างว่าง ของรัฐ เปล่าเมื่ออธิบดีได้ยื่นคำร้องต่อศาลและศาลได้สั่งเพิก ถอนหนังสือแสดงสิทธิในที่ดินดังกล่าวให้ที่ดินนั้นตก เป็นของรัฐเพื่อดำเนินการตามประมวลกฎหมายนี้ ต่อไป