มาตรา ๙๒

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้มีและ ไม่ใช้ต้องจำหน่าย ใช้ที่ดินเพื่อกิจการใดถ้าไม่ใช้ที่ดินนั้นต่อไปหรือได้ใช้ ที่ดินเพื่อกิจการอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตใหม่ให้จัดการ จำหน่ายที่ดินนั้นภายในเวลาที่อธิบดีกำหนดซึ่งไม่น้อย กว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันแต่ไม่ให้เกินหนึ่งปี ถ้าพ้น กำหนดเวลาดังกล่าวให้อธิบดีมีอำนาจจำหน่ายที่ดินนั้น

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ กิจการใหม่สิทธิ ที่ดินเพื่อกิจการใดถ้าได้รับอนุญาตใหม่ให้ใช้ที่ดินนั้น น้อยลงต้อง เพื่อกิจการอื่นซึ่งจำนวนที่ดินที่ได้รับอนุญาตนี้ลดลง จำหน่ายส่วนเกิน ให้จำหน่ายที่ดินส่วนที่เกินนั้นภายในเวลาที่อธิบดี กำหนดซึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวัน แต่ไม่ให้ เกินหนึ่งปี ถ้าพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว ให้อธิบดีมี * กฎกระทรวงฉบับที่๘(พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ** กฎกระทรวงฉบับที่๘(พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ๗๓ อำนาจจำหน่ายที่ดินนั้น

คนต่างด้าวได้มาซึ่งที่ดินโดย กรณีรับมรดก ได้รับมรดกในฐานะที่เป็นทายาทโดยธรรมรัฐมนตรี จะอนุญาตให้ได้มาซึ่งที่ดินนั้น แต่เมื่อรวมกับที่มีอยู่ แล้วไม่เกินจำนวนที่จะพึงมีได้ตามความในมาตรา ๘๗ ก็ได้

บรรดาที่ดินที่คนต่างด้าวได้มา ได้มาไม่ชอบด้วย โดยไม่ชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ได้รับอนุญาตให้คน กฎหมาย ต่างด้าวนั้นจัดการจำหน่ายภายในเวลาที่อธิบดี กำหนดให้ซึ่งไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวัน แต่ไม่ เกินหนึ่งปีถ้าไม่จำหน่ายที่ดินภายในเวลาที่กำหนดให้ อธิบดีมีอำนาจจำหน่ายที่ดินนั้น และให้นำบทบัญญัติ เรื่องการบังคับจำหน่ายที่ดินตามความในหมวด ๓มา ใช้บังคับโดยอนุโลม