มาตรา ๙ ทวิ

ที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของ การออกหนังสือ แผ่นดินสำหรับพลเมืองใช้ร่วมกันหรือใช้เพื่อประโยชน์ สำคัญสำหรับ ของแผ่นดินโดยเฉพาะอธิบดีอาจจัดให้มีหนังสือ ที่หลวง(น.ส.ล.) สำคัญสำหรับที่หลวงเพื่อแสดงเขตไว้เป็นหลักฐาน แบบหลักเกณฑ์และวิธีการออกหนังสือสำคัญ หลักเกณฑ์ สำหรับที่หลวงให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง กฎกระทรวงฉบับที่๒๕(พ.ศ.๒๕๑๖)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ธันวาคมพุทธศักราช๒๕๑๕ กฎกระทรวงฉบับที่๒๖(พ.ศ.๒๕๑๖)และฉบับที่๔๕(พ.ศ.๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ๑๖ ที่ดินตามวรรคหนึ่งแปลงใดยังไม่มีหนังสือ สำคัญสำหรับที่หลวงเขตของที่ดินดังกล่าวให้เป็นไป ตามหลักฐานของทางราชการ

ภายใต้บังคับกฎหมายว่าด้วยการ การหวงห้ามที่ดิน เหมืองแร่และการป่าไม้ที่ดินของรัฐนั้นถ้ามิได้มีสิทธิ ครอบครอง หรือมิได้รับอนุญาตจากพนักงาน เจ้าหน้าที่ แล้วห้ามมิให้บุคคลใด (๑)เข้าไปยึดถือครอบครองรวมตลอดถึงการ ก่นสร้างหรือเผาป่า (๒)ทำด้วยประการใดให้เป็นการทำลายหรือ ข้อห้ามกระทำ ทำให้เสื่อมสภาพที่ดิน ที่หิน ที่กรวด หรือที่ทราย ใน บริเวณที่รัฐมนตรีประกาศหวงห้าม ในราชกิจจา นุเบกษาหรือ (๓)ทำสิ่งหนึ่งสิ่งใดอันเป็นอันตรายแก่ ทรัพยากรในที่ดิน

ให้ผู้รับอนุญาตตามมาตรา ๙เสีย อัตราค่าตอบแทน ค่าตอบแทนเป็นรายปีให้แก่เทศบาลองค์การบริหาร มาตรา ๙ ส่วนตำบลกรุงเทพมหานครเมืองพัทยาหรือองค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่มีกฎหมายจัดตั้งที่ที่ดินที่ ได้รับอนุญาตตั้งอยู่ ยกเว้นองค์การบริหารส่วน จังหวัด๑๒ ทั้งนี้ ตามวิธีการและอัตราที่กำหนดใน ข้อบัญญัติท้องถิ่นนั้น แต่ต้องไม่เกินอัตราตามบัญชี ท้ายประมวลกฎหมายนี้ ให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตจังหวัด การแบ่ง แบ่งค่าตอบแทนที่ได้รับตามวรรคหนึ่งให้แก่องค์การ ค่าตอบแทน บริหารส่วนจังหวัดในอัตราร้อยละสี่สิบของค่าตอบแทน ที่ได้รับภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับเพื่อ เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด และให้ ค่าตอบแทนส่วนที่เหลือตกเป็นรายได้ขององค์กร ปกครองส่วนท้องถิ่นที่ที่ดินที่ได้รับอนุญาตตั้งอยู่ ในกรณีที่ที่ดินดังกล่าวไม่ได้ตั้งอยู่ในเขตขององค์การ มาตรา ๗แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายที่ดิน(ฉบับ ที่ ๑๑)พ.ศ.๒๕๕๑ให้ผู้รับอนุญาตตามมาตรา ๙แห่งประมวลกฎหมายที่ดินก่อนวันที่ พระราชบัญญัตินี้ (ฉบับที่ ๑๑)ใช้บังคับเสียค่าตอบแทนตามมาตรา ๙ทวิ แห่ง ประมวลกฎหมายที่ดินซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่๓๓๔ลงวันที่ ๑๓ธันวาคมพ.ศ.๒๕๑๕จนกว่าการอนุญาตจะสิ้นสุดลง ๑๒ ๑๘ บริหารส่วนจังหวัดให้ค่าตอบแทนที่ได้รับตามวรรคหนึ่ง ตกเป็นรายได้ขององค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นนั้น ทั้งหมด

ที่ดินของรัฐซึ่งมิได้มีบุคคลใดมี การจัดหา สิทธิครอบครองและมิใช่สาธารณสมบัติของแผ่นดิน ผลประโยชน์ อันราษฎรใช้ประโยชน์ร่วมกันนั้นให้อธิบดีมีอำนาจ ในที่ดินของรัฐ จัดหาผลประโยชน์ในการจัดหาผลประโยชน์ให้ รวมถึงจัดทำให้ที่ดินใช้ประโยชน์ได้ซื้อขายแลกเปลี่ยน ให้เช่า และให้เช่าซื้อ หลักเกณฑ์และวิธีการจัดหาผลประโยชน์ให้ หลักเกณฑ์ กำหนดโดยกฎกระทรวง* แต่สำหรับการขายการ แลกเปลี่ยน และการให้เช่าซื้อที่ดินต้องได้รับอนุมัติ จากรัฐมนตรี การดำเนินการจัดหาผลประโยชน์ตามความ ข้อคำนึงถึง ในมาตรานี้ให้คำนึงถึงการที่จะสงวนที่ดินไว้ให้อนุชน อนาคต รุ่นหลังด้วย