มาตรา ๘๖
หมวด ๘ การกำหนดสิทธิในที่ดินของคนต่างด้าว
มาตรา ๘๖–๙๖ ตรี · ๑๓ มาตรา
คนต่างด้าวจะได้มาซึ่งที่ดินก็โดย ได้มาโดย อาศัยบทสนธิสัญญาซึ่งบัญญัติให้มีกรรมสิทธิ์ใน สนธิสัญญา อสังหาริมทรัพย์ได้ และอยู่ในบังคับบทบัญญัติแห่ง ประมวลกฎหมายนี้ด้วย ภายใต้บังคับมาตรา ๘๔คนต่างด้าวดังกล่าว จะได้มาซึ่งที่ดินเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ประกอบกิจการ ในทางพาณิชยกรรมอุตสาหกรรมเกษตรกรรมการ สุสานการกุศลสาธารณะหรือการศาสนาต้องเป็นไป ตามเงื่อนไขและวิธีการซึ่งกำหนดโดยกฎกระทรวง* และต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี
จำนวนที่ดินที่จะพึงอนุญาตให้ จำนวนที่พึง อนุญาต ตามความในมาตราก่อนมีกำหนดดังนี้ (๑)ที่อยู่อาศัย ครอบครัวละไม่เกิน ๑ไร่ (๒)ที่ใช้เพื่อพาณิชยกรรมไม่เกิน ๑ไร่ (๓)ที่ใช้เพื่ออุตสาหกรรมไม่เกิน ๑๐ไร่ (๔)ที่ใช้เพื่อเกษตรกรรมครอบครัวละไม่เกิน๑๐ไร่ (๕)ที่ใช้เพื่อการศาสนาไม่เกิน ๑ไร่ * กฎกระทรวงฉบับที่๘(พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ๗๑ (๖)ที่ใช้เพื่อการกุศลสาธารณะไม่เกิน ๕ไร่ (๗)ที่ใช้เพื่อการสุสานตระกูลละไม่เกิน๑/๒ไร่ คนต่างด้าวผู้ใดต้องการมีสิทธิในที่ดินเพื่อการ กรณีจำนวนเกิน อุตสาหกรรมเกินกว่าที่บัญญัติไว้ใน (๓)ถ้าเห็นเป็น การสมควรคณะรัฐมนตรีจะอนุญาตให้ได้มาซึ่งที่ดิน เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ โดยกำหนดเงื่อนไขก็ได้ และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๔๘มาใช้บังคับโดย อนุโลม
บทบัญญัติในมาตรา ๘๗มิให้ ไม่กระทบจำนวน กระทบกระเทือนแก่ที่ดินของคนต่างด้าวที่มีอยู่แล้ว ก่อนกฎหมาย เกินกำหนดตามความในมาตรา ๘๗ก่อนวันที่ประมวล กฎหมายนี้ใช้บังคับส่วนผู้ที่มีที่ดินอยู่แล้วน้อยกว่า กำหนดหรือผู้ที่ได้จำหน่ายที่ดินเดิมของตนไปอาจ ได้มาซึ่งที่ดินได้อีก แต่รวมแล้วต้องไม่เกินกำหนดตาม มาตรา ๘๗
ฉบับรวมการแก้ไข · สถานะบังคับใช้ยังไม่ได้ตรวจ · ไม่ใช่คำปรึกษากฎหมาย
ที่มาของตัวบทนี้
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับรวมการแก้ไข) · ๒๔ ส.ค. ๒๕๖๙