มาตรา ๘๘

คนต่างด้าวจะได้มาซึ่งที่ดินก็โดย ได้มาโดย อาศัยบทสนธิสัญญาซึ่งบัญญัติให้มีกรรมสิทธิ์ใน สนธิสัญญา อสังหาริมทรัพย์ได้ และอยู่ในบังคับบทบัญญัติแห่ง ประมวลกฎหมายนี้ด้วย ภายใต้บังคับมาตรา ๘๔คนต่างด้าวดังกล่าว จะได้มาซึ่งที่ดินเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัย ประกอบกิจการ ในทางพาณิชยกรรมอุตสาหกรรมเกษตรกรรมการ สุสานการกุศลสาธารณะหรือการศาสนาต้องเป็นไป ตามเงื่อนไขและวิธีการซึ่งกำหนดโดยกฎกระทรวง* และต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรี

จำนวนที่ดินที่จะพึงอนุญาตให้ จำนวนที่พึง อนุญาต ตามความในมาตราก่อนมีกำหนดดังนี้ (๑)ที่อยู่อาศัย ครอบครัวละไม่เกิน ๑ไร่ (๒)ที่ใช้เพื่อพาณิชยกรรมไม่เกิน ๑ไร่ (๓)ที่ใช้เพื่ออุตสาหกรรมไม่เกิน ๑๐ไร่ (๔)ที่ใช้เพื่อเกษตรกรรมครอบครัวละไม่เกิน๑๐ไร่ (๕)ที่ใช้เพื่อการศาสนาไม่เกิน ๑ไร่ * กฎกระทรวงฉบับที่๘(พ.ศ.๒๔๙๗)ออกตามความในพระราชบัญญัติ ให้ใช้ประมวลกฎหมายที่ดินพ.ศ.๒๔๙๗ ๗๑ (๖)ที่ใช้เพื่อการกุศลสาธารณะไม่เกิน ๕ไร่ (๗)ที่ใช้เพื่อการสุสานตระกูลละไม่เกิน๑/๒ไร่ คนต่างด้าวผู้ใดต้องการมีสิทธิในที่ดินเพื่อการ กรณีจำนวนเกิน อุตสาหกรรมเกินกว่าที่บัญญัติไว้ใน (๓)ถ้าเห็นเป็น การสมควรคณะรัฐมนตรีจะอนุญาตให้ได้มาซึ่งที่ดิน เกินกว่าจำนวนที่กำหนดไว้ โดยกำหนดเงื่อนไขก็ได้ และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๔๘มาใช้บังคับโดย อนุโลม

เมื่อคนต่างด้าวได้รับอนุญาตให้ เงื่อนไขการใช้ ได้มาซึ่งที่ดินเพื่อกิจการใดผู้รับอนุญาตต้องใช้ที่ดิน ประโยชน์ เพื่อกิจการนั้นจะใช้เพื่อกิจการอื่นไม่ได้ เว้นแต่จะ ได้รับอนุญาตให้ใช้เพื่อกิจการอื่นใหม่ตามจำนวนที่ไม่ เกินกำหนดในมาตรา ๘๗ถ้าจะไม่ใช้ที่ดินตามที่ได้รับ อนุญาตนั้นต้องแจ้งให้ทราบตามแบบและวิธีการที่ ๗๒ กำหนดในกฎกระทรวง* ภายในกำหนดสามสิบวันนับ แต่วันไม่ใช้ที่ดินนั้น คนต่างด้าวผู้ใดประสงค์จะใช้ที่ดินเพื่อกิจการ ใช้กิจการใหม่ อื่นใหม่ ให้ขออนุญาตใหม่ต่อรัฐมนตรีตามแบบและ วิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง** ถ้ารัฐมนตรีเห็นสมควร ก็ให้มีอำนาจอนุญาต

คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้มีและ ไม่ใช้ต้องจำหน่าย ใช้ที่ดินเพื่อกิจการใดถ้าไม่ใช้ที่ดินนั้นต่อไปหรือได้ใช้ ที่ดินเพื่อกิจการอื่นโดยไม่ได้รับอนุญาตใหม่ให้จัดการ จำหน่ายที่ดินนั้นภายในเวลาที่อธิบดีกำหนดซึ่งไม่น้อย กว่าหนึ่งร้อยแปดสิบวันแต่ไม่ให้เกินหนึ่งปี ถ้าพ้น กำหนดเวลาดังกล่าวให้อธิบดีมีอำนาจจำหน่ายที่ดินนั้น